A’raf Sûresi 160. Ayet

¹⁶⁰Biz onları Yakup Peygamberin on iki oğlundan türeyen oymaklar torunlar halinde on iki topluluğa ayırdık. Çölde giderlerken, Kavmi kendisinden ihtiyaç duydukları suyu dua ederek istediğinde biz Musa’ya: “Asanla taşa vur” Bilginle yani asanla doğada araştırma yap! Taşların arasını incele! Oralardan su bulacaksın!” diye vahyettik. Musa da asası ile kayaya vurunca, yaptığı araştırmalar sonunda on iki su pınarı keşfetti. Ondan on iki pınar on iki göze fışkırdı. Böylece Her topluluk başkasının hakkına saldırmaksızın su içeceği yeri (gözeyi) öğrendi. Su ihtiyaçlarını karşıladılar. Artık her kabile kendi pınarından su ihtiyacını giderecek kimse diğer kabilenin hakkına tecavüz etmeyecekti. Onların üzerlerine sıcaktan korunsunlar diye bulutları gölge ettik ve kendilerine rızık olarak kudret helvası ile bıldırcın eti indirdik ve ikram ettik. “Size rızk olarak verdiklerimizin temizlerinden yiyin dedik” Verimsiz çöllerde, gökten çiğ damlası gibi dökülen, yerden mantar gibi biten tatlı bir gıdayla sizi besledik ve gelip ayaklarınızın dibine düşen bıldırcın sürülerini size gönderdik. Buna rağmen içlerinden emirlerimizi çiğneyenler, haddi aşanlar, yasalarımıza uymayarak kendilerine zulmedenler vardı. onlar bütün bu nimetlere karşı yine de nankörlük edip, davetimize yönelmediler Onlar böyle yapmakla bize haksızlık etmediler, ancak kendi kendilerine zarar verip haksızlık ediyorlardı. (İsrailoğulları, Yakup Peygamberin on iki oğlundan türeyerek on iki kabile halinde çoğalmışlardır. İsrailoğullarının tamamı Hz. Yakup peygamberin torunudur. Bakara suresinin 60. ayetinde görüldüğü gibi Musa Peygamber, İsrailoğulları arasında otorite kurmak ve kavgalara ve sürtüşmelere son vermek için bu on iki kabileyi -küçük de olsa- bugünkü deyimle eyaletlere ayırmıştı. Allah, İsrailoğullarını dışlanmışlık ve horlanmışlıktan kurtararak kutsal toprakların mirasçısı yapmak için Hz. Musa’nın kontrolünde Mısır’dan çıkarmıştı. Yahudiler de Allah’ın verdiği bu nimetlere karşın eski hatalarından vaz geçerek kulluklarını ortaya koymaları gerekiyordu. Fakat onlar, Allah’ın emirleri doğrultusunda yaşamak yerine O’nun verdiği nimetlere büyük vefasızlık göstererek anarşi çıkarmaya, düzeni bozmaya, toplumu fesada uğratmaya devam ediyorlardı. Bu ayette Allah, hatalarıyla ma’ruf olan o günün İsrailoğullarına her zaman olduğu gibi farklı dönemlerde verdiği çeşitli nimetleri -ki bu nimetler o günün şartlarında sıradan nimetler değildi- hatırlatarak haddi aşmamaları ve şımarıklığa kapılarak aynı kötülükleri devam ettirmemeleri ve yeryüzünde kargaşa ve bozgunculuk çıkarmamaları gerektiğine vurgu yapıyor.)