A’raf Sûresi 158. Ayet

¹⁵⁸Ey Peygamber! De ki: “Ey insanlar! Ben, göklerin ve yerin mülkiyeti de egemenliği de kendisine ait olan, kendisinden başka ilah hükmüne boyun eğilecek hiçbir otorite olmayan, öldüren ve dirilten, hayatı ve ölümü yaratan Allah tarafından sizin tümünüze gönderilmiş bir peygamberim. Allah’a ve O’nun, Allah’a ve sözlerine iman eden, Rabbinizin adına sizleri yaratılışınızın sebebi olan nizam ve ahlak ile yaşamaya davet eden okuma yazma bilmeyen fakat kalbine nakşedilen Kur’an sayesinde insanlığı kurtuluşa iletecek bütün hidâyet bilgilerini göğsünde toplayan nebi peygamberine ve çağrısına —ki bizzat kendisi de Allah’a ve O’nun bütün kutsal kitaplardaki sözlerine yürekten inanmaktadır— iman edin ve ona hakkıyla tâbi olarak uyun; olur ki doğru yola erersiniz. Dikkat edin! Allah’tan başka insanlara hükmeden yasalar bildiren yoktur. İnsanların hükümranlığı sahtedir. İnsanların emrettiği yasalar yalandır. Ancak Rabbinizin yasalarında hak ve adalet vardır. O Rabbiniz ki sizi diriltir ve öldürür. Öyle ise Allah’a, ayetleriyle kendini temizleyen Nebi’si Resul’e, onun tebliğ ettiği ayetlere inanır, Rabbinizin yasalarına uyarak yaşayarak doğru yola ulaşırsınız. Rabbiniz gerçekleri açıklamak için Resulünü O’nunla birlikte ayetlerini göndermiştir. Bu gerçeği Tevrat’ı ve İncil’i okuyanlar daha iyi anlamalıdır. Onların Musa’dan İsa’dan sonra gönderilen Resule karşı gelmeleri Tevrat’a ve İncil’e uymadıklarını gösterir. Gerçekten Tevrat’a ve İncil’e uymuş olsalardı, son elçimize de inanmaları, O’nunla gönderdiğimiz ayetleri tasdik etmeleri gerekirdi. (Artık yahudilerin, “Muhammed s.a.s. sırf kendi kavmi olan Arab’a gönderilmiş bir peygamberdir, İsrailoğullarına ve diğer kavimlere gönderilmiş değildir, peygamber ancak Musa a.s.’dır.” demeleri aslında onu ve Tevrat’ı tanımamaktır.)( Nebi ve resul kavramları. Nebi ve resul kelimelerinin aynı cümle içinde geçtiği bu ayet, iki kavramın farklılığının anlaşılması açısından çok önemlidir. “Nebi olan ümmi resul” ifadesi, Hz. Peygamberin hem resul hem nebi ve hem de ümmi olduğunu anlatmaktadır. Yani resul ve nebi olan Muhammed daha önce ne şirke bulaşmıştır ne de kutsal kitapları okumuştur. O, fıtratıyla çelişen şer dürtülerin etkisinde kalmadan, ahlaki ve manevi kirlenmelerden korunarak tevhid dininin öncüsü ve nebisi seçilmiştir. Önceki Peygamberler, sadece kendi bölgelerine ve toplumlarına gönderilmiştir. Bu bakımdan “Eski Ahid” yalnızca İsrailoğullarına hitap etmektedir. Buna karşılık Kur’an’ın mesajı evrenseldir. Yani, bütün bir insanlığa hitap etmekte ve ne zamana bağlıdır ne de herhangi bir kültürel çevreye kayıtlıdır. Bunun içindir ki, Kur’an mesajının tebliği için görevlendirilen Hz. Peygamber, Enbiya 21/107 ayetinde “âlemlere/bütün toplumlara Allah’ın rahmetinin bir tecellisi olarak tanımlanmıştır.)