Hûd Sûresi Açıklamalı Meali

¹Elif. Lam. Ra. Her türlü şüphe ve çelişkiden özenle korunarak indirilen bu Kur’an ayetleri, kuvvetli delillerle ve hikmetlerle ortayakonulan sonra da her şeyi hakkıyla bilen sonsuz ilim ve hikmet sahibi Allah tarafından etraflıca açıklanan ve hüküm bildiren mükemmel bir Kitap’tır.

²Ey insanlar! Bu Kuran size Allah’tan başkasının yasalarına uyarak onlara kulluk ve ibadet etmeyin. O’nun buyruklarına ters düşen hiçbir güce kim olursa olsun asla boyun eğmeyin. Böylece de yaratılış sebebiniz olan hayat nizamına uyun, ilişkilerinizde adaletli davranın diye gönderilmiştir. Ey Peygamber o hâlde insanlara de ki: Ben de sizi buna davet ederek Allah’ın hükümlerini reddeden zalimleri cehennemle uyarmak ve davete uyup Allah’ın yasalarına göre yaşayanları da cennetle müjdelemek için görevlendirildim.

³Uyarıları dikkate alıp, günahlarınız için tevbe ederek kendinizi temizleyin ve Rabbinizden bağışlanma dileyin. Yaratılış sebebiniz olan hayatı yaşamaya yönelin ki Allah da sizi dünya hayatınızdaki süreniz doluncaya kadar huzurlu ve bereketli bir ömür verip güzel nimetlerden yararlandırsın ve faziletli bir hayat sürenlere, bol bol lütuf ihsanda bulunarak faziletinin karşılığını versin. Fakat bu davetten ve ilahi emirlerinden yüz çevirirseniz ve nankörlük edip karşı çıkarsanız gerçekten ben sizin için başınıza gelecek olan büyük günün dehşetli azabından korkarım.

⁴Ne yaparsanız yapın eninde sonunda hak ettiğinizin karşılığını görmek üzere dönüşünüz Allah’adır. Allah, aklınıza gelecek her şeye gücü yeten mutlak kudret sahibidir

⁵İyi bilin ki Allah’ın âyetlerine iman etmekten kaçınan ve gerçeklerle yüz yüze gelmekten korkan müşrikler deve kuşu misali elbiselerine bürünüp başlarını kuma gömerek, Allah’tan gizlenip saklanmaya çalışıyorlar. Bunu yaparken de Allah’ın davetini duymamak için kulaklarını, gözlerini ve kalplerini kat kat kapatıp örtüyorlar. Güya böylece hakîkati görmemiş, duymamış oluyorlar. Daha da kötüsü, böyle yapmakla ceza ve sorumluluktan kurtulacaklarını umuyorlar. Şüphesiz ki, onlar gecenin zifiri karanlıklarında elbiselerine bürünse bile Allah onların gizlediklerini ve açığa vurduklarını niçin böyle yaptıklarını da çok iyi bilmektedir. Şüphesiz O, insanların gönüllerinde olanı, bütün gizli düşüncelerini ve neyi niçin yaptıklarını en iyi bilendir.

⁶Yeryüzünde yaşayan her canlının doğumundan ölümüne kadar bütün rızkını veren Allah’tır. Her canlının yaşamının her basamağında emanet olarak kalacağı ve yaşayacağı süreyi de öldükten sonra ahirette yerleşeceği yerin neresi olacağını da Allah bilir. Yani sizin hayat yolculuğunuzu; anne rahminden dünyaya, dünyadan kabre, oradan mahşere, sonra cennet veya cehenneme varıncaya kadar geçirdiğiniz ve geçireceğiniz aşamaları bilir. Bunların hepsi bir adı da Levh-i Mahfuz olan ve tüm varlık yasalarının bulunduğu apaçık bir Kitap’ta kayıt altında tutulmaktadır.

⁷Allah gökleri ve yeri altı evrede ve günde yarattı. Sonra suyu yaratıp, ilmini ve kudretini su üzerinde tecelli ettirerek tüm canlıların özünü de sudan yarattı O’nun Arş’ı yeryüzünde hayatın temel kaynağı olan su üzerindeydi ve hükümranlığını sudan yarattıkları üzerinde tesis ederek hayatlarını yasalara bağlayıp nizamlarını kurdu. Daha sonra da sizden hanginizin davetine uyacağı ve daha güzel davranışlar göstereceği konusunda sizi imtihan etmek için evreni, hayatı ve ölümü yarattı. Sonra amellerinizle ilgili sınırlar belirleyip tercihlerinizle baş başa bıraktı. Ey Peygamber! Yaratılışın kısa hikâyesi böyleyken sen onlara: “ Asıl vatanınız Ahirettir ve siz öldükten sonra tekrar diriltilip dünya hayatınızı yaşayış biçiminizden hesaba çekileceksiniz” desen Allah’tan gelen gerçekleri örtbas edip inkâr edenler seni ciddiye almadıklarını göstermek için: “Bu bizi büyülemek için söylenmiş, apaçık bir aldatmacadır ” derler.

⁸Onlardan hak ettikleri azabı hemen göndermeyip, belirli bir süre için ertelesek mutlaka alaycı bir dille: “ Tehdit edildiğimiz azap gelecekse hemen gelsin de görelim. Onu azaptan engelleyip alıkoyan nedir? Demek tüm uyarılar, tehditler yalanmış” derler. Acaba, onunla karşılaştıkları gün de böyle diyebilecekler mi? Haberiniz olsun ki, azap geldiği gün artık kendilerinden bir daha uzaklaştırılmaz ve onu başlarından savabilecek hiçbir güç yoktur. Nihayet alaya aldıkları şey onları çepeçevre kuşatmış ve iş işten çoktan geçmiş olur.

⁹Eğer insana katımızdan zenginlik ve bereket gibi nimetler verip bir rahmet tattırsak da sonra onu çekip geri alsak o gafil insan bunun bir imtihan olduğunu unutur ve hemen bize karşı ümitsizliğe düşüp Allah’tan gelen tüm gerçekleri inkâr ederek nankörleşir.

¹⁰Yahut başına gelen bir sıkıntıdan sonra ona bir nimet tattırırsak bize şükredip, itaat etmek yerine: “ Nasıl olsa kötülükler artık benden gitti sıkıntılarımdan kurtuldum beni bu hale düşüren sebepleri ortadan kaldırdım ” der. Olup bitenleri kendinden bilip sanki bir daha hiç sıkıntıya düşmeyecekmiş gibi hemen kibirlenip şımarmaya ve boş yere büyüklük taslamaya başlar. Belâlardan ödü kopar, fakat o belâlarla insanları imtihan eden Allah’a karşı gelmekten çekinmez.

¹¹Ancak Allah’a iman edip, O’nun rızasını kazanmak uğrunda sıkıntılı anlarda ümitsizliğe düşmeyen, nimetlerden dolayı da şımarıp kibre kapılmayan, yani her iki durumda da sabredip salih ameller işleyenler elbette böyle değildirler. Onlar sıkıntılara, zorluklara karşı direnir, umutsuzluğa düşmez, nankörleşmez, Allah’a sığınırlar. Nimetlere kavuşup sıkıntılardan kurtulduklarında ise kurtaranın ve nimetleri bahşedenin Allah olduğu bilinci ile O’na şükrederler. İşte onlara Rableri tarafından bağışlanma ve büyük bir mükâfat vardır.

¹²Ey Peygamber! müşriklerin: “ Peygamber olduğuna inanmamız için ona gökten bir hazine indirilmesi veya beraberinde bir melek gelmesi gerekmez mi? şeklindekialaycı sözlerinden dolayı moralin bozulup kalbin daralabilir. Resûlüm! İnkâr ediyorlar, âyetlerimizle alay ediyorlar diye sana vahyedilen ayetlerin kâfirlerin çıkarlarına dokunacak bir kısmını onlara duyurup tebliğ etmekten vedavetten vaz mı geçeceksin? Zaten onlar da bunu istiyorlar. Asla böyle yapma. O müşriklerin, sana vahyedilenleri inkâr edip, alay etmelerine aldırış etme, üzülme. Unutma ki sen sadece Allah’ın azabına karşı bir uyarıcısın. Onların iman etmelerini sağlamaya görevli değilsin Allah ise her şeye vekildir ve her şeyi gören, gözetendir. Öyleyse O’na güven, zalimlerin yalan ve iftiralarına aldırmadan görevini yapmaya devam et.

¹³Yoksa: “ Muhammed Kur’an’ı kendisi mi uydurdu” diyorlar? O zaman onlara de ki: “ Şayet samimi iseniz ve gerçekten buna inanıyor da âyetlerin insan sözü olduğunu düşünüyorsanız? Eğer benim gibi okuma yazması bile olmayan bir kişi; böyle muhteşem süreler ‘uydurabiliyor’ ise, Haydi o zaman siz de Kur’an’la boy ölçüşebilecek bir kitap veya en azından Kur’an’ın surelerine benzer on tane sure uydurup getirin bakalım. Eğer Kur’an’ı Muhammed uydurduysa, onu susturmak için bundan daha iyi bir fırsat olabilir mi? Yok buna tek başımıza güç yetiremeyiz’ diyorsanız, o zaman bunu yapabilmek için Allah’tan başka yardım alıp çağırabileceğiniz şair, edip, filozof, bilim insanı gibi kim varsa onları da yardımınıza çağırın.

¹⁴Eğer bu meydan okumaya karşı yardıma çağırdığınız sözde ilâhlarınız, bilgin ve edipleriniz size on sûre getirerek cevap veremezlerse, ki hiçbir zaman veremeyecekler. O zaman kesin olarak bilin ve anlayın ki, bu Kur’an Muhammed tarafından uydurulmuş bir söz olmayıp Allah’ın ilminin eseridir ve ancak O’nun ilmiyle indirilmiştir. Allah’tan başka hükmüne boyun eğilecek, emrine kayıtsız şartsız itaat edilecek bir otorite, gerçek ilah yoktur. Bu meydan okuma karşısında düştüğünüz acizliğe rağmen artık bu hakikate ve Allah’ın emirlerine teslim olup Müslüman olmanız gerekmez mi?”

¹⁵Kim kısacık dünya hayatını tercih edip peşine düşer ve çekiciliğine aldanarak sadece onun göz kamaştırıcı güzelliklerini şatafatını ve ihtişamını arzularsa onlara dünyada yaptıklarının karşılığını tam olarak veririz. Orada kendilerine bir haksızlık da yapılmaz. Basit menfaatlerini kendilerine ilâh edinen bu insanlar, kendi halklarını maddî yönden refaha kavuştursalar bile, Kur’an’ın ortaya koyduğu evrensel bilince sahip olmadıklarından, insanlığa asla huzur ve mutluluk getiremeyecekler.

¹⁶Fakat onlar ahirette kendileri için ateşten başka paylarına düşecek bir şeyi olmayanlardır. Dünyada iken âhireti hesaba katmamanın karşılığı bu olacaktır. Onların dünyada meydana getirdikleri bütün eserler, yıkılmaz zannettikleri sistemler ve âhireti kaybetme pahasına elde ettikleri ne varsa dünyada kalmış ve güya iyilik namına yaptıkları her şey boşa gitmiştir. Zaten yapmakta oldukları da geçersizdir. Sonunda hayatlarını anlamsız ve değersiz şeyler uğrunda tükettiklerini anlayacaklar.

¹⁷O halde sadece dünya hayatını düşünen ve Âhiret hayatını umursamayan kimse ile âyetlerine iman ederek Rabbi’nden gelen Kur’an mucizesi gibi apaçık bir delile dayanan ve onun ile amel eden kimse bir olabilir mi? Kesinlikle bir olmaz. Kaldı ki, bu delil Cebrail ve Rabbinden kendisine İncil adında bir kitap gönderilen İsa gibibir şahit ve bir de Kur’an’dan önce de kavmine bir rehber ve rahmet olarak gönderilmiş Musa’nın kitabı Tevrat ile Son Elçinin cihanı aydınlatacağını insanlığa müjdelenip doğruluğu desteklenmiştir. İşte bunlar Kur’an’a ve onu insanlara tebliğ eden Son Peygambere yönelip iman ederler. Ey Resûlüm! Artık hangi topluluk bu davetten yüz çevirir ve onu bile bile inkâr ederse kendisine vaadedilen yer ateştir. O hâlde ey Müslüman sakın bu Kur’an’dan yana hiç şüphen olmasın. Şüphesiz bu Kur’an Rabbinden gelen gerçeğin ta kendisidir. Ancak ne yazık ki insanların çoğu inkârda ısrar ettikleri için bu gerçeğe hâlâ iman etmezler.

¹⁸Kendi uydurdukları yalanları Allah’a mal eden ve “Allah hiçbir elçi ve kitap göndermedi” veya “Kur’an’ı Allah indirmemiştir!” gibi bir iddiayı ortaya atarak Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim daha sapık kim olabilir? Onlar mahşer alanında hapsedilip bekletilirler ve dünyada iken yaptıkları işler kendilerine gösterilir. Ve yaptıklarının cezasını çekmek üzere Hesap Gününde şahitler huzurunda suçları önlerine konup Rablerinin karşısına çıkarılırlar. Dünyadayken onları hakikate davet eden tüm şahitler de: “Rabblerine karşı yalan söyleyenler işte bunlardır” derler. Haberiniz olsun, Allah’ın laneti dünyada da ahirette de zalimlerin üzerinedir. Allah’ın azabından kaçıp kurtulamayacaklardır.

¹⁹İşte o zalimler ki, İslam aleyhinde kara propaganda yaparak hakka yönelmek isteyen insanları baskıyla, tehditle, süslü sözlerle Allah’ın yolundan alıkoyarlar. Ve insanların kalplerine şüphe tohumları atarak doğru yolu, eğri büğrü ve anlaşılmaz göstermeye çalışırlar. Çünkü onlar aynı zamanda ilâhî adâletin gerçekleşeceği ahireti inkâr edenlerdir.

²⁰Siyasal İslam, radikal İslam, ılımlı İslam gibi asılsız kavramlar uyduranlar var ya onlar kendilerini yeryüzünde tek egemen güç ilan etseler de tüm insanları saptırıp arkalarına alsalar da Allah’ı aciz bırakacak değillerdir. Yani Allah’ın hüküm ve iradesini icra etmesine asla mâni olamazlar. Allah onların cezasını verecektir. Onların bu cezadan kurtulmak için kendilerini Allah’tan koruyup kurtarabilecek başka dostları da yoktur. Eğer onlar Allah’a tevbe ederek O’ndan yardım istemezlerse, hem kendileri sapıp Allah’a karşı geldikleri, hem de başkalarını saptırdıkları için azap onlara kat kat artırılır. Çünkü onlar hakikatleri duyup dinlemeye dahi tahammül edemiyor ve apaçık gerçekleri görmeye yanaşmıyorlardı.

²¹Din adına ortaya çıkarak insanları Allah’ın Hakk yolundan saptırıp alıkoyanlar ve İslam’ı yozlaştırıp çarpıtmaya çalışanlar var ya işte onlar kendilerini kendi elleriyle felakete sürükleyenlerdir. Uydurdukları düzme nizamlar, gösterişli ideolojiler, sahte ilahlar ve bunlardan bekledikleri şefaat umutları onları en muhtaç oldukları anda yüzüstü bırakıp yanlarından kaybolacaktır.

²²Şüphesiz o aldatanlar, ahirette büyük hayal kırıklığı yaşayıp en fazla perişan olan ve zararlı çıkanlardır.

²³Allah’ın ayetlerine yürekten iman edip doğru dürüst iyi işler işleyen ve bu imana yaraşırsalih amellerle Rabblerine gönülden boyun eğenlere gelince; işte onlar cennet ehlidirler. Onlar orada sonsuza kadar kalacaklardır.

²⁴Bir tarafta iman eden mü’minler öte yanda hakîkati inkâr eden kâfirler. Bu iki topluluğun durumu, kör ve sağır kimse ile gören ve işiten kimsenin durumu gibidir. Ey karanlığı, vahyin aydınlığına tercih edenler! Ne dersiniz, Bunların durumları hiç aynı olur mu? İşte iman eden ile gerçekleri örtbas edip iman etmeyen de böyledir. Hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz? Düşünsenize Rabbinizin hangi yasası insanların aleyhinedir. Yalan söylememek mi? Riyakâr, çıkarcı olmamak mı? Zulüm, haksızlık, hırsızlık, sahtekârlık yapmamak mı? Öğüt almak isteyenler için bu apaçık bir uyarıdır. Nitekim, insanlık tarihi boyunca her Peygamber bu gerçeği dile getirmiştir.

²⁵Andolsun Nuh’u da peygamber olarak kendi kavmine göndermiştik. O da kavmine şöyle seslenmişti: “ Ey kavmim! Ben hesap ve cezanın varlığını açıklamak ve sizi yaratılış sebebiniz olan hakikate apaçık âyetlerle davet etmek için Allah’ın görevlendirdiği bir elçi ve tehlikelere karşı apaçık bir uyarıcıyım.

²⁶Sakın Allah’tan başkasına ilahlık yakıştırıp kulluk etmeyin. O’nun buyruklarına ters düşen hiçbir güce, kim olursa olsun asla boyun eğmeyin! Yalnız Allah’ın yasalarına uyarak Allah’a tapının! Başkalarının yasalarına uyarak onlara tapmayın! İbadet ve hizmetlerinizde sadece O’nun rızasını gözetin Bu uyarıları dikkate almadığınız takdirde ben sizin için acıklı bir günün ve azabın gelmesinden korkuyorum.”

²⁷Bunun üzerine Nûh kavminin inkâr eden ileri gelenleri Nûh’un Allah’ın vahyi ile yaptığı çağrıdan rahatsız oldular ve karşı çıkıp, ona dediler ki: “ Ey Nûh! Biz senin peygamber olduğuna da söylediklerine de inanmıyoruz. Seni de bizim gibi sıradan ölümlü bir insan olarak görüyoruz. Hem Allah, neden bir melek göndermedi de seni gönderdi? Ayrıca sana da sadece fakir, zayıf, güçsüz ve aşağı tabakadan kimselerin uyduğunu görüyoruz. Eğer bu din güzel bir şey olsaydı, herkesten önce bizim gibi akıllı, zengin ve yetenekli insanlar ona inanırdı. Bu itibarla sizin bize karşı bir üstünlüğünüzü de görmüyoruz ki, gücünüz karşısında boyun eğelim. Aksine sizler iktidarı ele geçirmek için halkı kandırmak isteyen ve gerçek niyetinizi de bizden gizleyen yalancılarsınız ” dediler.

²⁸Nuh bunun üzerine onlara: “Ey kavmim! Böyle diyorsunuz da. Ya ben davamı ispat için Rabbimden gelen apaçık ve kesin bir delile dayanıyorsam ya da sınırlarını Allah’ın belirlediği bir hayatı yaşamaya davet ediyorsam o zaman ne olacak? Ya da O bana bizzat kendi katından peygamberlik gibi insanı dünya ve âhirette kurtuluşa ileten bir rahmet vermiş de siz de inanmamakta diretip ona kör kalmışsanız; akıbetinizin hüsran olacağını düşünemiyor musunuz? Korkmayın siz Allah’ın rahmetini istemediğiniz halde ben sizi söylediklerime zorla inandıracak değilim ya dedi.

²⁹Arkasından da Ey kavmim! Allah’ın emirlerini ulaştırmam karşılığında sizden herhangi bir mal mülk ve ücret istemiyorum. Benim mükâfatımı ve çabamın karşılığını verecek olan yalnızca Allah’tır. Ey inkârcılar! Şunu iyi bilin ki hoşlanmıyorsunuz ve istemiyorsunuz diye zayıf, güçsüz ve aşağı tabaka olarak küçümsediğiniz müminleri, sizi memnun etmek için yanımdan kovacak değilim. Onlar da ölüp sonunda Rabblerine kavuşacaklar ve dünya hayatlarını kime ve neye göre yaşadılarsa onun karşılığını göreceklerini de çok iyi biliyorlar. Fakat size gelince ben sizi anlamadan, dinlemeden cahilce davranan bir topluluk olarak görüyorum. Bu yüzden de doğru olana yönelmiyorsunuz.

³⁰Ey kavmim! Şayet Ben size uyup da onları kovacak olursam böyle bir cürüm karşısında beni Allah’tan gelecek cezaya karşı kim koruyabilir? Rabbimin azabından kim kurtarabilir? İşin bu tarafını hiç düşünmüyor musunuz?

³¹Bana gelince, ben de sizin gibi bir insanım, benim herhangi bir üstünlük iddiam yok. Ben size: “Allah’ın hazineleri benim yanımdadır, onları dilediğim şekilde kullanabilirim ” demiyorum. Ben yalnızca, dünya ve âhirette kurtuluşunuzu sağlayacak hayat prensiplerini Allah’ın bana bildirdiğini söylüyorum. Fakat siz, bu iddiamın doğru olup olmadığını anlamak için mesajıma kulak vereceğiniz yerde, bana gayba ait sorular soruyor, mucizeler göstermemi istiyorsunuz. Oysa ben Allah’ın öğrettiği ve haber verdiği dışında, Allah’tan başka hiç kimsenin bilemeyeceği gaybı da bilemem. “ Üstelik ben meleğim” de demiyorum. Ayrıca sizin aşağı tabakadan diye küçümseyip hor gördüğünüz tertemiz insanlar hakkında: “Allah onlara asla bir hayır vermeyecektir” diye zaten söyleyemem. Sizin de benim de onların da kalplerindeki niyeti, samimiyeti ve Allah’ın yanındaki yerlerini en iyi Allah bilir. Ben bu konuda bilmediğim şeyleri söylemeye kalkarsam o takdirde ben haddini aşan zalimlerden olurum.”

³²Bunun üzerine kavminin ileri gelenleri dediler ki: “Ey Nuh! Bizim nizam ve ahlakımız konusunda çok olumsuz sözler söyleyip tartıştın ve bizimle mücadelede hayli ileri gittin. Yeter artık senin davetini kesinlikle kabul etmeyeceğiz. Eğer bütün bu söylediklerinde samimi isen, gerçekten doğruyu söylüyorsan ve söylediklerinin olacağına gerçekten inanıyorsan, ne duruyorsun bize vadettiğin azabı bir an önce başımıza getir de görelim bakalım!”

³³Nuh da onlara şöyle dedi: “ Bu benim elimde değil. Onu ben değil ancak dilediği takdirde Allah başınıza getirir ve siz O’na asla engel olamazsınız ve kurtulamazsınız.

³⁴Müşrik ve kâfirlikte inatla direnmenize karşılık Allah sizin azgınlık içinde kalmanızı ve helâkinizi dilerse, ben size öğüt vermek istesem de öğüdüm size fayda sağlamaz. Zira ilâhî yasalara göre, bir toplum kendisini değiştirmediği sürece Allah onları değiştirmez. O, benim de sizin de Rabbinizdir ve öldükten sonra yeniden diriltip hesaba çekilmek üzere O’na döndürüleceksiniz.”

³⁵Ey Peygamber! Yoksa müşrikler: “ Muhammed bu Kur’an’ı ve içindeki Nûh’un kıssasını da kendisi mi uydurdu” diyorlar? Onlara de ki: “Onu eğer ben uydurduysam günahı vebali bana aittir. Kaldı ki, hayatım boyunca hiç kimseye, hiçbir sebeple yalan söylemediğimi ve dolayısıyla, Allah’a karşı da asla yalan söylemeyeceğimi gayet iyi bilirsiniz. Ancak ya siz inkârda diretmenize bahane olarak bana iftira atıyorsanız, bu takdirde ne yaparsanız yapın Allah da biliyor ki ben sizin günahlarınızdan uzağım. Sizin işlediğiniz suçlardan dolayı da hiçbir sorumluluğum yoktur, onların günahı ve vebali size aittir. Ben Rabbimden gönderilmeyen bir şeyi Rabbimden gönderilmiş gibi de söyleyemem

³⁶Nuh’a vahyolundu ki: “ Ey Nûh, sen elinden geleni yaptın. Kavminden şimdiye kadar samimiyetle iman edenler dışında artık kimse Allah adına yapılan daveti kabul edip iman etmeyecek. Artık onların yaptıkları çirkin davranışlardan dolayı üzülme! Ve asla umutsuzluğa, karamsarlığa kapılma

³⁷Bizim gözetimimiz altında ve vahyederek öğrettiğimiz doğrultuda sizi büyük tufanda boğulmaktan kurtaracak gemiyi sana tarif ettiğimiz şekilde yapmaya başla. Sakın davetine sırt dönüp de zulmedenlerin bağışlanmaları hakkında azabımız gelince benden istekte bulunup bana yalvarma. Çünkü onlar suda boğulacaklardır.”

³⁸Böylece Nûh o gemiyi yapmaya başladı. O bu işle uğraşırken kavminin ileri gelenleri ne zaman Nûh’un yanından geçse: Bizimki, peygamberliği bırakmış, şimdi de marangozluğa başlamış diye kendisiyle alay ediyorlardı. Nuh da onlara dedi ki: ” Siz bizimle alay edip eğlenin bakalım, ama bir gün gelecek biz de sizin alay ettiğiniz gibi sizinle alay edeceğiz. Hiç şüpheniz olmasın ki yakında alay etmenin ne demek olduğunu görüp alay edilecek duruma düşecek olanlar sizlersiniz

³⁹O zaman bekleyin, dünya hayatında alçaltıcı azabın kime geleceğini, ahirette de sonsuz cehennem azabının kimin başına ineceğini yakında bileceksiniz.”

⁴⁰Sonuçta tufan emrimiz gelip hükmümüz gereği gökten yağmurlar boşanmaya, yeryüzünden de sular taşkınlar halinde kaynayıp coşmaya ve yükselmeye başlayınca Nûh’a: “ Çevrende erkeği ve dişisi olan canlıların her birinden birer çift yanına al. Hanımın ve oğlun gibi boğulacağına dair haklarında önceden hüküm verdiklerimiz dışındaki aile fertlerini ve davete iman edenleri de gemiye bindir” diye vahyettik. Zaten onunla beraber iman eden ve gemiye binenlerin sayısı çok azdı.

⁴¹Nûh gemiye bineceklere dedi ki: “ Dev dalgalar arasında bu gemi nasıl yüzer” diye endişelenip, korkuya kapılmayın. Haydi Allah’ın adını anıp Bismillah diyerek gemiye binin. Onun denizde yüzmesi de karada uygun bir yerde durması da Allah’ın izni ve iradesine bağlıdır. Yoksa Allah’ın yardımı ve yasaları olmadan, hangi gemi bu azgın dalgalara dayanabilir? Şüphesiz Rabbim mü’minlere karşı çok bağışlayıcı şefkatli ve merhametlidir.

⁴²Gemi dağlar gibi dalgaların arasında Allah’ın izniyle yol almaya başladı. Bir ara, müşrik olarak yaşamayı tercih eden oğlu dalgalar arasında Nûh’un gözüne ilişti, Nuh gemiden biraz uzakta bulunan ve gemiye binmesini çok arzuladığı oğluna son bir ümitle seslenerek: “Ey Yavrucuğum! müşrik olmaktan tevbe edip Allah’a yönelerek gel sen de bizimle birlikte gemiye bin ve kurtulanlardan ol, ne olur kâfirlerle beraber olma” diye seslendi.

⁴³Fakat oğlu; Allah’a sığınmak yerine: ” Ben kendi başımın çaresine bakabilirim. Beni suda boğulmaktan koruyacak bir dağa tırmanıp sığınırım ve kurtulurum ” dedi. Nuh da ona: “Bugün peygamber ailesinden bile olsa kendilerine Allah’ın rahmet ettiği mü’minler dışında, Allah’ın helak etme emrinden kurtulacak hiçbir müşrik ve kâfir yoktur” dedi. Bu sırada baba ile oğlun aralarına büyük bir dalga girdi ve oğlu da boğulanlardan oldu.

⁴⁴Onların tamamı helak edilince de Allah: “Ey yeryüzü, suyunu çek ve yut. Ey gök sen de suyunu tut!” diye emretti. Böylece sular çekildi, iş bitirildi, Allah’ın hükmü gereği gemi, Cizre yakınlarındaki Cudi dağı üzerinde karaya oturtuldu. Gemiden inenler de: “ Şirkinden dönmeyerek helak edilmeyi hak edenlere yazıklar olsun. Helâki hak eden zalimler topluluğu Allah’ın rahmetinden uzak olsun” dediler.

⁴⁵Tufanın ardından evlat acısıyla yüreği yanan Nuh Rabbine yalvararak seslendi ve: “Ey Rabbim! Oğlum ne kadar isyankâr da olsa benim ailemdendir. Onun da kurtulanlardan olmasını isterdim ama mümkün olmadı ve senin mü’min olarak aileme dahil olanları kurtaracağına dair vaadin elbette haktır ve mutlaka gerçekleşecektir. Ben zannettim ki, Senin bu vaadin benim oğlumu da içine alıyor ve o da gemiye binip kurtulacak. Demek ki öyle değilmiş. Bana bir umut ışığı, bir teselli yok mu ya Rab. Elbette sen hükmedenlerin en adil hükmedenisin” Dünyada olmadı bari ahirette onu kurtar, iman edenler arasında dirilmeyi nasip eyle dedi.

⁴⁶Allah bunun üzerine Nûh’a şöyle vahyetti: “Ey Nuh, her ne kadar öz oğlun da olsa inkârcılarla birlikte olmayı tercih ettiği için kesinlikle ailenden sayılmaz. İman edenlerden, kurtarılacaklardan değildir. O devamlı sâlih olmayan kötü ameller işleyen biri ve müşriklerin ailesinden olmayı seçti. Üzüntü hali ile zahiri bilgine dayanarak söylediklerinde, kötü bir niyetinin olmadığını biliyorum, bütün inkârcılara ne yapılacaksa, senin oğluna da o yapılacak. Çocuğuna duyduğun babalık şefkati, zalimlere verilecek ceza konusunda seni adaletsizliğe sürüklemesin. O halde, hakkında kesin bilgi sahibi olmadığın iç yüzünü, aslını bilmediğin bir konuda benden bir şey isteme. Zira bu, senin gibi vahyin eğitiminden geçmiş birine hiç yakışmaz. Vahyin terbiyesinden geçmiş bir Peygamber olarak bu konuda ısrar etme. Ben sana, bilgiden uzak, tutarsız davranan cahillerden olmamanı tavsiye edip, evladın diye zalim ve kâfirlere sahip çıkmayasın diye seni uyarıyorum.” dedi.

⁴⁷Nûh derhal hatasını anlayıp: “Ey Rabbim! Hakkında kesin bilgi ve yetki sahibi olmadığım bir şeyi senden istemekten sana sığınırım. Bana bildirmen üzere artık hakikati öğrendim. Rabbim biliyorsun ki kötü bir niyetim yoktu, senin affına, senin merhametine sığınırım. Ne olur beni affet. Eğer sen bu sebepten beni bağışlamaz ve bana rahmet etmezsen dünyada da âhirette de hüsrana uğrayıp kaybedenlerden olurum.” dedi. Nûh, Allah’ın takdirine razı oldu. Gemideki yolculuk günlerce sürdü.

⁴⁸Ardından da Nûh’a şöyle vahyettik “Ey Nuh! İnsanlığın ikinci atası olarak yeni bir hayata başlamak için gemiden esenlik ve güvenlik içinde in. Sana ve seninle birlikte olanlara ve onların neslinden gelecek olan mü’minlere bizden esenlik, selâmet bolluk ve bereketler ihsan edeceğiz. Ancak sizden sonra davetten yüz çevirip nankörlük eden öyle ümmetler de olacak ki, onları bu dünyada kısa bir süre nimetlerimizden yararlandıracağız. Sonra geçmişte olduğu gibi kendilerine bizden acıklı bir azap dokunacaktır. Böylece, iyilerle kötüler arasındaki mücâdele, kıyâmete kadar sürüp gidecek. ” denildi.

⁴⁹Ey Muhammed. Bunlar Bizim sana vahiyle bildirdiğimiz ve başka türlü asla bilemeyeceğin gayb haberlerindendir. Bu Nûh’un kıssalarını daha önce ne sen ne de kavmin bu kadar net ve doğru biçimde bilmiyordunuz. O hâldeey Müslüman sen de Nûh gibi sabırla davetine devam et. Unutma ki sonunda kazanıp mutlu sona ulaşacak olanlar imanında sebat edip bu uğurda gayret eden dürüst ve erdemlitakva sahipleridir. Ve aradan yıllar geçti, yeni nesiller geldi. İsimler ve şekiller değişti, fakat değişmeyen tek şey vardı; hak ile bâtılın amansız mücâdelesi.

⁵⁰Ad kavmine de kardeşleri gibi yakından tanıdıkları Hud’u peygamber olarak gönderdik. O da kavmine şöyle dedi: “Ey kavmim! Sizi yaratıp bunca nimetle donatan Allah’ın davetine yönelerek yalnız Allah’a kulluk edin. Sizin O’ndan başka otoritesine kayıtsız şartsız boyun eğeceğiniz gerçek ilahınız yoktur. Allah’tan başka üzerinizde hâkimiyet kuracak, size otoriterlik yapacak yoktur. Putlaştırdığınız varlıklar adına yasalar uydurarak, Allah’ın yasa koyma hakkına ortaklar ediniyorsunuz. Siz O’na şirk koşup hayat programınızı O’ndan başkalarının da çizebileceğini söylemekle, Allah’a iftira etmekten başka bir şey yapmıyorsunuz. Allah ilahlık konusunda hiçbir varlığı kendine ortak kabul etmez.

⁵¹Ey kavmim! Ben bu öğüt ve uyarılar karşılığında sizden bir ücret istemiyorum. Benim mükâfatımın karşılığını takdir edip verecek olan, beni de sizi de yaratan Allah’tır. Hâlâ akıl etmiyor musunuz? Aklınızı kullanarak O’nun davetinin önemini kavrayıp bir an önce O’na yönelmeniz gerekmez mi?”

⁵²Ey kavmim! Şirk ve küfre dayalı hayat tarzınızdan tevbe edip şimdiye kadar işlediğiniz günahlarınız için Rabbinizden bağışlanma dileyin. Sonra da bütün kalbinizle O’na yönelin ki, şu yaşadığınız kuraklık bir an önce bitip üzerinize gökten bolca yağmur ve bereket yağdırsın ve bağınızdan bahçenizden elde edeceğiniz gelirle sizin gücünüze güç katsın. Gelin bu fırsatı tepmeyin. Yeter ki, zulüm ve haksızlık edip günah işleyerek Rabb’inizin rahmetinden yüz çevirmeyin.” Allah’a nankörlük etmekten bir an önce vazgeçin.

⁵³Bu tebliğin ardından kavminden ileri gelenler dediler ki: “Ey Hud! Sen bize peygamber olduğunu kanıtlayan ve bizi inanmaya ikna edecek türden açık bir mucize getirmedin ki. Bu durumda biz sana inanıp senin sözünle yıllardır taptığımız ilahlarımızı ve onlar sayesinde elde ettiğimiz tahtımızı, nefsimize hoş gelen hayat tarzlarımızı bırakıp davetine uyacak değiliz. Boşuna ümitlenme biz mucize göstermeden sana inanacak da değiliz.

⁵⁴Anlaşılan o ki ilahlarımızdan birisi ona dil uzattığın için seni fena çarpmış, o sebeple de ilahlarımızı terk etmemizi istiyorsun demekten başka bir şey söylemiyoruz. Hûd da onlara dedi ki: “Ben size hakkı tebliğ ettiğime dairAllah’ı şahit tutuyorum ve siz de şahit olun ki, Ne yaparsanız yapın ben sizin Allah’a ortak koştuğunuz o sahte ilahlarınızdan sizi kendi yasalarıyla yönetenlerden uzağım. Allah’tan başka yasalarına uyarak taptığınız ilahlarınızla benim aramda hiçbir yakınlık yoktur.

⁵⁵O’ndan başka hükmüne boyun eğilen hiçbir güç, hiçbir otorite, hiçbir ilah tanımıyorum ve asla onları kabul etmeyeceğim. Haydi iddialarınızın arkasındaysanız hep birlikte toplanın ve bana karşı istediğiniz gibi tuzak kurun; sonra da elinizden geleni ardınıza koymayın.

⁵⁶Hiç kimseden korkum yok. Unutmayın ki Ben, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah’a güvendim. Hiçbir canlı yoktur ki onu yaşatması, kurduğu nizamla kontrolü, otoritesi ve yönetimi Allah’ın elinde olmasın. Hepsinin kaderini tayin eden Allah’tır. Benim Rabbim hüküm ve tasarrufunda kimseye zerre kadar haksızlık yapmaz. Hak ve adalet konusunda dosdoğru yol üzeredir. Dolayısıyla, doğrulardan yana olanları ödüllendirecek, zalimlere de hak ettikleri cezayı verecektir.

⁵⁷Eğer doğru yoldan yüz çevirirseniz ne diyeyim? sonucuna da katlanırsınız, Artık bana gönderilen ve size bildirmem gereken her şeyi size tebliğ ettim. Ey kavmim! Size ne oluyor ki, gerçek bu iken Rabbinizin davetine teslim olmaktan kaçıyorsunuz? Bundan sonrası size kalmış. Şayet yaratılış sebebiniz olan Allah merkezli hayat nizamından inatla yüz çevirmeye devam ederseniz, Rabbim dilerse sizi yok eder ve yerinize bu dine sahip çıkacak başka bir topluluk getirir. Buna da kimse engel olamaz. Siz, davet edildiğiniz hayat tarzını reddetmekle, Allah’a asla bir zarar da veremezsiniz. Şüphesiz Rabbim her şeyi görüp gözeterek koruyandır ve bütün yapılanları kaydetmektedir.

⁵⁸Âd kavmi, yanlış yolda diretti. Nihayet uyarılara kulak tıkamalarının ardından zalimlere helâk, mü’minlere ise zafer emrimiz gelince, Hûd’u ve beraberinde iman etmiş olanları sabırlarına karşılık tarafımızdan bir şefkat ve rahmetle kurtardık. Böylece onları âhiretteki ağır ve zorlu bir azaptan koruduk.

⁵⁹İşte Hûd peygamberin uyarılarını dinlemeyen, kendilerine gösterilen mucizeleri bile bile inkâr eden bu nankör Ad halkının sonu böyle oldu, Çünkü onlar Rablerinin ayetlerini ısrarla inkâr etti. Bununla kalmayıp Hûd’a karşı gelmekle, Peygamberlik misyonunu kökten reddettiler. Böylece O’nun bütün peygamberlerine baş kaldırdılar. İlâhî prensiplere göre hükmedenlere itaati terk edip nerede hak hukuk tanımayan inatçı ve Allah’tan yüz çevirmiş zorba bir diktatör varsa onun peşinden gittiler.

⁶⁰Bu dünyada da kıyamet gününde de lanete uğradılar ve cehennem azabına mahkûm edilecekler. İyi bilin ki, Ad halkı Rablerini tanımayıp böyle inkâr etti. Neticede, bu inkârın bir sonucu olarak tarih sahnesinden böyle yıkıldı gitti Hûd’un kavmi Âd. Bu sonuç; inkârlarının ve yasalarımıza uymayarak yaşadıkları hayatın sonucudur.

⁶¹Semud halkına da kardeşleri Salih’i gönderdik. Salih de kavmine Şöyle dedi: “Ey kavmim! Allah’a gönülden boyun eğin ve yalnızca O’na layıkıyla kulluk edin. O’nun davet ettiği yaratılış sebebiniz olan hayat nizamına uyun ki yalnız O’na kulluk etmiş olasınız. En doğru yol budur Sizin O’ndan başka otoritesine kayıtsız şartsız boyun eğeceğiniz gerçek ilahınız yoktur. O sizin atanız Âdem’i yerdeki topraktan sizi de bir damla sudan yarattı ve sayısız nimetler bahşederek size yeryüzünde ömür sürdürdü ve orayı imar etmenizi irade buyurdu. Şu hâlde bunları düşünüp şimdiye kadarki günahlarınız için O’ndan bağışlanma dileyin. Sonra da bütün kalbinizle O’na yönelerek şirk ve küfürden tevbe edin. Muhakkak ki Rabbim bize şah damarımızdan daha yakındır. Tevbe edip bağışlanma dileyerek davetine iman edip, imanlarının gereklerini yerine getirenlere karşı çok merhametli, şefkatli, bağışlayıcıdır ve duaları kabul edendir.

⁶²Bu güzel davete karşılık kavmin ileri gelenleri Salih’e dedi ki: “Ey Salih! Sen bundan önce kendisine ümit bağladığımız, parlak zekân ve dürüstlüğün sayesinde, sistemimizin üst düzey yöneticilerinden olmasını düşündüğümüz ve saygı duyulan birisiydin. Oysa sen, tek Allah’a kulluk iddiasıyla ortaya çıkarak bütün umutlarımızı suya düşürdün. Şimdi bizim atalarımızın geçmişten beri taptıklarına tapmamamızı, içinde yaşadığımız ve alışageldiğimiz hayat tarzımızı değiştirmemizi istiyorsun öyle mi? Doğrusu hem senin peygamber olduğundan hem de bizi kabul etmeye çağırdığın inanç sistemi hakkında şüphe içindeyiz, davet ettiğin nizamın doğruluğundan da emin değiliz, kuşkularımız var dediler.

⁶³Salih de onlara dedi ki: “Ey kavmim! Peki ya ben Rabbimden apaçık bir delile dayanıyorsam ve O bana kendinden bir rahmet olarak peygamberlik vermişse ve sizlere Allah’ın vahyettiği kesin bilgileri aktarmaktaysam? Siz de inatla buna karşı çıkmaya devam ederseniz, Allah’ın başınıza neler getireceğini hiç düşünmüyor musunuz? Bu durumda bana emredilen tebliğ görevimi yerine getirmeyip O’na isyan edersem, beni Allah’ın azabından kim kurtarabilir? Sizin arzu ve isteklerinize uymak bana sadece zarar ve ziyan getirir.

⁶⁴Ey kavmim! Allah’ın şu dişi devesi sizin için benim peygamber olduğumu ispat eden apaçık bir mucizedir. Allah, bu deve üzerinden sizin itaatinizi sınayacak. Onu kendi haline bırakın Allah’ın toprağında otlasın. Sakın ona herhangi bir zarar vermeyin. Yoksa sizi yakın bir azap yakalar.”

⁶⁵Salih’in bu uyarısına rağmen Semûd halkından ileri gelen caniler, Allah’a itaatin sembolü olarak ortalıkta dolaşan o deveyi hunharca boğazladılar. Bunun üzerine Salih de onlara: “Yurdunuzda üç gün yaşayın bakalım, sonra sizi uyardığım azaba çarptırılacaksınız ve asla kurtulamayacaksanız. Bu söylediğim yalan çıkması asla mümkün olmayan bir tehdittir ” dedi.

⁶⁶Nihayet üç günün sonunda helak emrimiz için belirlediğimiz vakit gelince Salih’i ve beraberindeki iman edenleri bizden bir rahmetle, azaptan ve o dehşet verici kıyamet gününün rezilliğinden kurtardık. Ey Resûlüm hiç şüphesiz ki senin Rabbin dilediği her şeyi yapmaya gücü yeten ve yüce olandır.

⁶⁷En büyük zulüm olan şirkte direten ve hem başkalarına hem kendilerine zulmedenleri de korkunç bir çığlık yakaladı. Şehrin altını üstüne getiren şiddetli bir sarsıntı ile hiçbir kurtuluş zaman ve imkânı bulamadan oldukları yerde cansız bir halde dizüstü çöküp kaldılar.68. Böylece Semûd kavmi sanki bir zamanlar orada bolluk içinde hiç yaşamadılar yok olup gittiler. İyi bilin ki, Semud halkı vahiy, peygamber gibi nimetlere mazhar olmasına rağmen Rablerini inkâr ettiler. Dikkat edin ve unutmayın ki Semûd kavmi de benzerleri gibi tarih sahnesinden işte böyle silinip gitti.

⁶⁹Andolsun melekler arasından seçip, birer erkek delikanlı suretinde gönderdiğimiz elçilerimiz İbrahim’e bir erkek evlat müjdesi vermek üzere İbrahim’in evine geldiler ve: “Selam sana ey İbrahim”” dediler. O da onların melek olduğundan habersiz onlara: “Selam sizlere ey Allah’ın kulları ” dedi. Gelenlerin melek olduklarını bilmediği için oyalanmadan misafirlerinin önüne, kızartılmış bir buzağı kebabı getirdi.

⁷⁰Fakat misafirlerin ellerini yemeğe uzatmadıklarını görünce onların bu tuhaf durumlarından şüphelendi ve azap melekleri olduklarını anlayıp endişeye kapıldı. Durumu fark eden elçiler İbrahim’e: “Korkma. Biz Allah tarafından Lut kavmini cezalandırmak, seni de müjdelemek için gönderildik. Onları helâk etmeden önce de Rabbinden birtakım mesajlar iletmek üzere sana uğradık dediler.

⁷¹O sırada misafirlerine hizmet için odada ayakta bulunan İbrahim’in yaşlı karısı Sâre, birden kendinde hayız alâmeti hissetti ve sevincinden güldü. Biz de ona İshak adlı bir çocuğunun olacağını ve ve İshak’ın ardından da torunları Ya’kūb’un olacağını müjdeledik. Bu müjdeyi Sâre ’ye verdik, zira İbrahim’in, diğer eşi Hacer’den olma İsmail adında bir oğlu zaten vardı.

⁷²Bu müjde üzerine hem sevinen hem de şaşıran Sâre: Vay başıma gelenlere ne yani ben böyle kocamış bir kadın, kocam da bir ihtiyar iken nasıl çocuğum olabilir? Bu gerçekten şaşırtıcı bir şey!” dedi.

⁷³Melekler de ona: “Allah’ın takdirine ve emrine mi şaşıyorsun? O’nun dilediği her şeyi yaratmaya ve yapmaya gücü yeter. Ey İbrahim’in kutlu ev halkı. Biz sizin için dua ediyoruz. Allah’ın rahmeti ve bereketleri üzerinize olsun! Şüphesiz Allah övgüye ve övülmeye layık ve şanı yüce, lütfu da bol olandır” dediler.

⁷⁴İbrahim’den korku gidince ve kendisine “çocuğun olacak” şeklinde müjde gelince sakinleşti ve Lut kavminin helak edilmemesi hakkında Bize yakarışta bulundu ve elçilerimizle de tartışmaya girişti. Lut kavmi üzerinden azabın kaldırılmasını veya azabın hafifletilmesini istiyordu.

⁷⁵Çünkü İbrahim çok duygusal, son derece merhametli ve yumuşak huylu, ince ruhlu ve Allah’a çok yalvaran, bütün kalbiyle de kendini Allah’a teslim etmiş biriydi. O yüzden bir tek insanın bile incinmesini istemiyordu.

⁷⁶Bunun üzerine elçi melekler İbrahim’e: Ey İbrahim! Bu ısrarından ve sapkın Lut kavmine acımaktan vazgeç. Çünkü Lût kavminin helâk edileceğine dair Rabbimizin kesin emri gelmiştir. Rabbin onlara düşünüp öğüt almaları için yeterli zamanı verdi. Ancak onlar düşünüp öğüt alacakları yerde inkârlarını, sapıklıklarını, azgınlıklarını artırdılar. Rabbinin uyarılarına aldırış etmediler. Onlara geri çevrilmesi mümkün olmayan ve hak ettikleri bir azabın gelmesi artık kesindir ve onları bu cezadan hiç kimse kurtaramaz.” dediler

⁷⁷Elçi meleklerimiz İbrahim’in evinden ayrılıp Lût’un evine doğru yola koyuldular. Lut peygamberin evine gelince onların melek olduğunu henüz bilmeyen Lût onları, kadınları bırakıp erkeklere yönelen ahlaken çökmüş sapık kavminin bu gençleri taciz edeceğini düşünerek derin bir endişeye kapıldı. Çünkü elçilerimiz Lut’un yanına yakışıklı birer delikanlılar olarak gelmişlerdi. Onları koruyamayacağını düşündükçe ne yapacağını bilemez halde yüreği daraldı ve kendi kendine: “Bu çetin bir gündür” dedi.

⁷⁸Lût’un evine yakışıklı delikanlıların geldiğini duyunca, erkeklere düşkün azgın ve sapkın halk da çirkin emellerini gerçekleştirmek için Lût’un evine geldiler. Lût’un kapısına dayanarak Lût’tan misafirleri kendilerine teslim etmesini istediler. Sabıkaları hiç de iyi değildi. Zaten daha önce de bu çirkin işleri yapıyorlardı. Onların, misafirleri iğrenç amaçları için kendisinden istediklerini bilen Lut, kapıya çıkıp manevî evladı olarak gördüğü kavminin evlenme çağına gelmiş genç kızlarını kast ederek onlara: “Ey kavmim! Şunlar benim kızlarım; onlar sizin için daha temizdir ve doğru olanı, kızlarla, dul kalmış kadınlarla evlenme yolunu seçmenizdir, böyle yaparsanız benim kızlarımla da evlenebilirsiniz.”. Azmettiğiniz bu çirkin işin sonuçlarını düşünüp Allah’tan korkun. Bu iğrenç alışkanlığınızdan vazgeçin ve konuklarımın yanında ahlâksızlığınızı, çirkefliğinizi ortaya koyarak beni rezil etmeyin. İçinizde bu yanlışa ‘dur’ diyecek aklı başında bir adam yok mudur?” dedi.

⁷⁹Fakat yozlaşmış, azgınlığa, ahlaksızlığa kendilerini şartlandırmış olan halk, bütün ahlaki değerleri ayaklar altına alarak, Lût’a ey Lût sen de gayet: “ İyi biliyorsun ki bizim senin manevî kızlarında gözümüz yok. Aslında sen bizim ne istediğimizi de gayet iyi bilirsin. Biz kadınlarla ilgilenmiyoruz. Boşu boşuna konuşma ” diye bağırdılar

⁸⁰Lut bu insanlık dışı manzara karşısında öylesine bunalmıştı ki çaresizlik içinde kendi kendine: “ Ah keşke sizi engelleyecek bir gücüm olsaydı, yahut sizden korunabileceğim sağlam bir kaleye sığınabilseydim de bu durumla karşılaşmasaydım ” dedi. Çünkü şehre sonradan yerleşen bir yabancı olduğu için, kendisini savunacak kabile desteğinden yoksundu. İşte, Lut Peygamber’in üzüntüsü doruk noktasına ulaşmıştı ki;

⁸¹Lût’un çaresizlik içinde üzüldüğünü gören elçi melekler kimliklerini açıklayarak dediler ki: “Ey Lut sakin ol sakın korkma! Biz Rabbinin elçileriyiz. Onlar senin ve ailenin kılına dahi kesinlikle zarar veremeyecekler ve seni daha fazla üzemeyecekler. Zaten çok yakında hepsi helâk olup gidecek. Sen gecenin bir vaktinde ailenle birlikte bu şehirden ayrılıp yola çık. Sizden karının dışında hiç kimse, ne geride bıraktığı mal ve dünyalığa ne helak olacak hemşerilerine ne de arkasına dönüp bakmasın. Ah keşke kalsaydım falan diye hiç kimsenin de gözü arkada kalmasın. Ama hanımına gelince hanımın hariç. Çünkü o da kavmin gibi sana iman etmedi ve helak olmayı hak edenlerden birisi olarak onlarla kalacak. O yüzden kavminin başına gelecek olan azap onun başına da gelecektir. Helâkleri için hak ettikleri azabın gelme vakti sabaha karşıdır. Zaten sabah vakti yakın değil mi?”

⁸²Nihayet vakit dolup da Sodom şehrini helâk emrimiz gelince, korkunç bir sarsıntıyla ahlâksız sapkın ve kirlenmiş o toplumun üstünü altına çevirdik ve üzerine ateşte pişmiş, balçıktan sertleşmiş taşları o zalim ve sapık toplumun başlarına yağdırdık.

⁸³O taşların her biri Rabbin katında hedefi belirlenip nereye gideceği işaretlenmiş füzeler gibiydi. Ey insanlar! Kendinizi benzer bir felâketten uzak sanmayın! Bunlar bir devre has musibetler değildir. O yüzden aynısı olmasa bile, benzeri musibetler her devirde zalimlerden hiç de uzak değildir. İlahi ceza dün de vardı, bugün de var, yarın da olacaktır!

⁸⁴Adaletsizlik ve zulmün çoğaldığı Medyen’e de kardeşleri gibi yakından tanıdıkları Şuayb’ı peygamber olarak gönderdik. O da diğerleri gibi dedi ki: “Ey kavmim! Allah’ı gereği gibi tanıyıp, yalnız Allah’a kulluk edin ve O’nun davetine icabet edip her emrini yerine getirin. Sizin O’ndan başka gerçek ilahınız yoktur, hayatı nasıl yaşamanız gerektiğini belirleme hakkı yalnız Allah’a aittir. Toplumda adalet ve güven duygusuna zarar vermemek için ahlakınızı düzeltin, eksik ölçüp eksik tartmayın, daima adaletli olun. Ben sizi her ne kadar helâl yoldan kazanmadığınız için refah ve bolluk içinde görüyor olsam da bu sizi aldatmasın. Zira Allah’ın davet ettiği hayatı yaşamaya dönmez ve günahlardan vazgeçmezseniz sizi çepeçevre kuşatacak ve yok edecek bir azap gününden korkuyorum.

⁸⁵Şuayb sonra da sözlerine şöyle devam etti: Ey kavmim! Allah adına davet edildiğiniz hayat nizamından yüz çevirerek yeryüzünde fesadın, kötülüklerin yaygınlaşmasına sebep olmayın. Adaleti gözeterek alırken de verirken de ölçüyü tartıyı büyük bir titizlikle ve tam bir doğrulukla yapın, asla haksızlık yapmayın. İnsanların haklarını onlardan çalmayın, eşyalarını ve mallarını eksik vermeyin. Bu haksızlığı bizzat yaparak veya yapanlara seyirci kalarak insanlara zulmetmeyin ve yeryüzünde bozguncular olarak karışıklık çıkarmayın.

⁸⁶Şayet Allah’a şirk koşmakta olduğunuz hayat tarzınızdan vazgeçip, O’nun davet ettiği nizam ile yaşamaya inanan mü’minler iseniz, haksız kazançtan uzak durun. Bilin ki, dürüst alışveriş sonucunda, Allah’ın bıraktığı helâl kazanç sizin için çok daha hayırlıdır. Bundan öte daha ileri gidip size zor kullanamam. Çünkü ben sizin iyiliğinizi düşünerek öğüt veriyorum, yoksa başınızda bir koruyucu ve gözetleyici bekçi değilim. Sizi görüp gözetleyip, denetleyen Allah’tır dedi.“

⁸⁷Onlar Şuayb’a: “Ey Şuayb! Atalarımızın taptığı ilahları, onlardan miras kalan inancımızı ve hayat tarzımızı değiştirip terk etmemizi yahut mallarımızı alıp satarken istediğimiz gibi alıp satmaktan, servetimizden eksik veya fazla verme hususunda dilediğimiz sahtekarlığı yapıp dilediğimiz şekilde kullanmaktan vazgeçmemizi sana kim emrediyor? Bunlardan sana ne, hayatımıza neden karışıyorsun? Yoksa bütün bunları sana dinin mi, Hak’tan yana bir duruşun mu, yoksa dinimin direği dediğin namazın mı emrediyor? Aslında seni yufka yürekli, çok hoş görülü ve gerçekten akıllı bilirdik, birdenbire bunları nereden çıkardın? Bırak bizi dilediğimiz gibi yaşayalım” Ne var ki, bir tek Allah’a kulluğa başladıktan sonra tamamen değiştin! dediler.

⁸⁸Şuayb da onlara dönüp dedi ki: “Ey kavmim! Ya ben Rabbimden bana gelen açık bir delil üzere bana vahyettiği âyetleri sizlere tebliğ etmekle görevlendirilmiş isem ve O beni kendi katından sizi doğru olana davet ve helâl kazanç gibi güzel bir rızıkla rızıklandırmışsa söyleyin bakalım ben ne yapmalıyım? Sizden vazgeçmenizi istediğim şeylerin aksini kendim yapmak ve böylece deülkede bozgunculuk çıkarmak istemiyorum. Hele size yasak, bana ise serbest hiç demiyorum. Ben gücümün yettiği ölçüde sizleri Allah’a ortak koşmaktan kurtarıp doğru olana yöneltmek ve zulüm ve haksızlıklara bir son vererek toplumda gördüğüm yanlışları düzeltmek istiyorum. Başarılı olup olmamam da ancak Allah’ın elindedir. Daveti kabul eder de yaratılış sebebiniz olana dönerseniz kazanan siz olursunuz, Ben yalnızca O’na güvendim ve sadece O’na gönülden yönelirim.

⁸⁹Ey kavmim! Geçmişi bir hatırlayın. Allah adına yapmakta olduğum bu çağrıya karşı bana düşmanlık edip karşı gelmeniz, sakın Nuh kavminin yahut Hud kavminin veya Salih kavminin başlarına gelen felaketler gibi sizi de bir felakete sürüklemesin. Üstelik helak edilen Lut kavminin yurdu da tuttukları yol da size çok uzak sayılmaz. Onların başlarına geleni de bilmektesiniz.

⁹⁰Gelin onların sonlarından ders alın ve pişmanlık gösterip Rabbinizden bağışlanma dileyin. Sonra küfür ve kötülükten vazgeçip tüm benliğinizle O’na yönelerek tevbe edin. Unutmayın kibenim Rabbim tevbe edip davetine yönelenlere karşı çok merhametli, şefkatli ve bağışlayıcıdır.”

⁹¹Şuayb’ın bu söylediklerini dinleyen kavmi de ona: “Ey Şuayb! Boşuna çeneni yorma. Zaten biz senin söylediklerinin çoğunu da anlamıyoruz, bizi de ilgilendirmiyor. Gel sabrımızı daha fazla zorlama. Bak senin aramızda ne kadar güçsüz ve nüfuzu zayıf birisi olduğunu da biliyoruz. O halde sana niye itaat edelim ki? Sana bu kadar tahammül ettiysek, tehditlerinden korktuk sanma. Şayet sana arka çıkan beş on kişilik kabilen ve onların hatırı olmasaydı, seni mutlaka öldüresiye linç edip taşlardık. Bilmelisin ki, bize karşı hiçbir değerin, hiçbir gücün ve üstünlüğün de yok, tek başına bizimle de başa çıkamazsın.” dediler

⁹²Şuayb da onlara şöyle karşılık verdi: “Ey kavmim! Size göre beş-on kişilik yakın çevremin hatırı ve gücü sizce Allah’ın hatırı ve gücünden daha mı fazla daha mı önemli ve üstün? Bu yüzden mi Allah’ı ve O’nun davetini önemsemiyor, O’na ve emirlerine sırt çeviriyorsunuz? Ne akılsız kimselersiniz ki; basit güçlerden endişe eder, ama Rabbinizden çekinmezsiniz! Şunu iyi bilin ki Rabbim söyleyip durduğunuz her şeyi tam olarak görüp bilmektedir ve işitmektedir.

⁹³Ey kavmim! Madem Allah’a isyandan ve küfrünüzden vazgeçmiyorsunuz. Haydi, hakikati susturmak için bana karşı elinizden geleni ardınıza koymayın da ne yapacaksanız var gücünüzle yapın. Ben de insanları yaratılış sebeplerine uygun yaşamaya davetten geri durmayarak, elimden geldiğince Rabbimin bana vermiş olduğu tebliğ görevimi yapacağım. Ama şunu da unutmayın. Aşağılatıcı ve rezil edici azabın kime geleceğini, kimin yalancı ve güçsüz olduğunu günü gelince görüp anlayacak ve bileceksiniz. Şimdilik bekleyin bakalım; ben de sizinle birlikte olacakları bekleyeceğim.”

⁹⁴Nihayet onlara tanınan süre dolup helâk emrimiz gelince Şuayb’ı ve onunla birlikte iman etmiş olanları salih amel ve sabırlarına karşılık tarafımızdan bir rahmet ve şefkatimizle kurtardık. Şirk ve küfre gömülmüş zalimleri de her şeyi yıkıp yok eden korkunç bir gürültü ve çığlık yakaladı. Yurtlarında oldukları yere cansız bir hâlde diz çöküp kaldılar. Yaşamlarından sadece izleri kaldı.

⁹⁵Sanki bir zamanlar bolluk içinde orada hiç yaşamamışlardı. İyi bilin ki, Medyen halkı da Âd kavminin ve Semud kavminin silinip gittiği gibi cehennemi hak edip tarih sahnesinden yok olup gitti

⁹⁶Andolsun, Biz Musa’yı da apaçık ayetlerimizle ve yılana dönüşen âsâ gibi apaçık bir mucizelerle peygamber olarak gönderdik.

⁹⁷Firavun’a ve adamlarına elçi olarak gönderdik. Fakat onlar kendilerini kurtuluşa iletecek çağrıyı reddedip peygamberin çağrısına uymak yerine, Firavun’u Rab ve ilah edinip onun şirk ve zulüm yönetimine tâbi olup uydular. Oysa pekâlâ biliyorlardı ki, ilâhî iradeyi hiçe sayan Firavun’un yönetimi onları doğru yola ileten, dolayısıyla itaat edilmesi gereken bir yönetim şekli değildi. Şimdi, ey insanlar! Bu dünyada böyle zâlim yöneticilere itaat eden bir halkı ne korkunç bir akıbetin beklediğini görmek istiyorsanız, mahşer günündeki şu sahneyi ibret ve dikkatle izleyin.

⁹⁸Nitekim Firavun kıyamet günü kendisine uyan kavmine öncülük ederek onları sürüsünü suya götüren bir çoban misali kendisi ile birlikte cehennem ateşine götürecektir. Hepsinin sonunda varacakları yer ne kadar da fena bir yerdir.

⁹⁹Çarpıldıkları azaba ilave olarak bu dünyada helâk edecek lanetle anılmak onların peşini bırakmadı, kıyamet gününde de bırakmayacak. Onların payınadüşen lanet üstüne lanete uğramaktır ve ne kötü ikramdır, bundan daha kötüsü düşebilir mi?

¹⁰⁰Ey Muhammed! sana bu anlattıklarımız, geçmişte halkı helâk olmuş şehirlerin ibret dolu haberlerindendir. Onlardan bazılarının kalıntıları hâlâ ayakta durmakta, bazılarının ise yenilmiş ekin tarlası gibi tamamen izleri silinmiştir.

¹⁰¹Biz onlara zulmetmedik ama onlar nankörlük edip başkaldırarak inkâr ve şirkte ısrar ettikleri için kendilerine zulmettiler ve helak olmayı hak ettiler. Rabbinin azap emri gelince onların Allah’tan başka yalvarıp tapmakta oldukları sözde ilahları kendilerine bir yarar sağlayamadı. Aksine uydurdukları ilahlar uğradıkları felaketi ve hüsranlarını artırmaktan başka bir işe yaramadı.

¹⁰²Bütün zalimlere ders olsun. Senin Rabbin, müşrikçe yaşayıp zulüm ve haksızlıkta ısrarla direten şehirleri cezalandırırsa işte böyle hak ettiği ile cezalandırır. Şüphesiz O’nun kıskıvrak yakalayıp cezalandırması gerçekten can yakıcı ve çok şiddetlidir.

¹⁰³Şüphesiz ahiret azabından korkan ve düşünüp de aklını kullananlar için bu anlatılanlarda kesin bir uyarı ve nice ibret verici dersler vardır. Hesap Günü öyle bir gündür ki bütün insanların Allah’ın huzurunda toplanacağı bir gündür. Zannediyorlar ki dünyada sürekli kalacaklar. Kimse onlara dokunamayacak.

O gün herkesin dünya hayatını nasıl yaşadığına en âdil biçimde tanık olacağı, her şeyin de apaçık ortaya serildiği bir gündür

¹⁰⁴Sanmayın ki, o gün gelip çatmayacak. Biz belirlediğimiz o günü sadece belli bir süreye kadar geciktiririz. Sanmayın ki, dünyanın ömrü sonsuz ve sınırsız olarak devam edip gidecek. Vaktini saatini belirlediğimiz O Gün gelince onu ertelemeyiz. Nasıl ki sizin için takdir edilen ömrün dolmasını bekliyorsak, dünya için takdir edilen ömrün de dolmasını bekliyoruz.

¹⁰⁵O gün gelince, Allah’ın izni olmadan hiç kimse tek bir kelime konuşamaz. Büyük mahkeme kurulur ve herkese yaptığının karşılığı verilir. Sonunda insanlar iki gruba ayrılırlar. O gün onlardan kimi cehennemlik olup bedbaht, kimi de cennetlik olup mutlu olarak layık olduklarına kavuşurlar.

¹⁰⁶Küfür ve zulümleri yüzünden mutsuz ve bedbaht olanlar ateştedirler. O Ateş kabarıp indikçe onların orada korkunç çığlıkları ve yaşadıkları dehşetli korku sebebiyle öyle bir nefes alıp vermeleri ve feci bir şekilde inlemeleri vardır ki. Feryatlar ve hıçkırıklar içinde âdeta boğulurlar, buna hiçbir can dayanmaz. Keşke dünyadakiler bunu bir duysa.

¹⁰⁷Rabbinin diledikleri dışında âhiret âlemindeki gökler ve yer durdukça onlar, orada sürekli kalacaklar. Rabbin başka türlü dilemiş olsa, elbette böyle olmaz. Muhakkak ki Rabbin dilediğini eksiksiz yapandır. Rabbinin dilediğinin önüne kimse geçemez. Bu nedenle hiç kimse Rabbinin cehennemle cezalandırdığı birini cehennemden şefaat ederek kurtaramaz.

¹⁰⁸Dünyada Allah tarafından hayırlı işlere sevk edilen ve ayetlerinde anlattığı gerçekleri anlayıp mutlu olanlar ise cennettedirler. Rabbinin diledikleri dışında, gökler ve yer durdukça onlar orada sürekli kalıcıdırlar. Rabb’in dilerse, onları daha yüce makamlara ulaştırabilir. Bu bitmez tükenmez nimet ve kesintisiz bir lütuftur.

¹⁰⁹Ey Peygamber ve ey hak yolunun yolcusu. O halde Allah’la birlikte başka Rab ve ilah edinen müşriklerin peşine düşüp taptıklarının batıl olduğu ve kendilerini çok kötü bir akıbete sürüklediği konusunda asla hiçbir şüphen olmasın. Onların sağlam ve geçerli delillere dayanarak inkâr yolunu seçtiklerini sanma. Zannetme ki, onların bu konuda güçlü delilleri var. Hayır, onlar daha önce Allah’tan başka güçler önünde boyun eğerek şirk ve küfürde direnen atalarının şuursuzca taptıkları gibi, insanların çıkardığı yasalara uyarak, onların inanç ve ibadetlerini körü körüne taklit ederek tapıyorlar. Şüphesiz biz onların cehennem azabından paylarına düşen cezaları neyse eksiksiz olarak vereceğiz.

¹¹⁰Biz bir zamanlar Musa’ya Tevrat’ı vermiştik. Bugün insanlar nasıl ki, Kur’an ile Allah adına yapılan daveti kabul edenler ve etmeyenler olarak ikiye ayrılmışsa, onun kavmi de kitap hakkında ve kitabın daveti konusunda ayrılığa düşmüştü. Bazıları ona inandı, bazıları inanmadı ve daha sonra kitapta değiştirmelere, tahriflere gittiler. Eğer Rabbin tarafından böylelerinin cezalandırılması ile ilgili önceden belirleyip yasaya bağladığı ve günahkârlara mühlet vererek onları yeryüzünde belli bir süre yaşatma gibi bir sözü olmasaydı, bugün de müşriklerin aralarında çoktan hüküm verilmiş işleri bitirilmiş olurdu. Fakat ilâhî hikmet, bu dünyanın bir mücâdele ve imtihân yurdu olmasını uygun gördü. Bu mühlete rağmen Mekkeli müşrikler de Allah’ın elçileri ve kitapları hakkında geçmişte olduğu gibi derin bir şüphe içindedirler ve karşı çıkmaktadırlar. Nitekim Kıyamete kadar nice inkârcılar da Kur’an hakkında benzer şüphe ve çelişkiler içinde olacaklardır.

¹¹¹Şüphesiz Rabbin verilen mühlet bittiğinde onların tümünün yaptıklarını, davetten yüz çevirenlerin ve Kuran hakkında ihtilâfa düşenlerin hak ettikleri cezayı tam olarak verecektir. Rabbin, onların gizli ya da açık yaptıkları her şeyden hakkıyla haberdardır.

¹¹²Ey Peygamber! İslam toplumunun önderi ve örneği olarak her emrolunduğun gibi sana nasıl davranman emredilmişse o şekilde dosdoğru ol, sağa sola sapmadan, yalpalamadan yoluna devam et; seninle birlikte iman edip küfür ve kötülükten tevbe edenler de daha önce takip ettikleri yolları bırakarak dosdoğru olsunlar. Ayrıca düşmanlarınız tahrik etse bile ölçüsüz davranışlarda bulunarak haddinizi aşıp aşırı gitmeyin. Büyüklenip, Allah tarafından konulmuş sınırları, Hak ve adalet ölçülerini aşmayın. Yaratılış sebebiniz olan Allah merkezli hayat nizamını yaşamak ve yaşatmak uğrunda, Allah’ın belirlediği sınırlar içinde mücadele edin. Şunu da hiç unutmayın ki Allah, yaptıklarınızın hepsini hakkıyla görmektedir.

¹¹³Güçlü de olsalar, dünyanın servetini önünüze de koysalar sakın Allah’a ortak koşan böylece de kendilerine yazık eden o zalimlere asla bel bağlayıp yakınlık göstermeyin. İmanınızdan taviz vermeyin, yoksa cehennem ateşi sizi de yakar. Şunu hiç unutmayın Sizin Allah’tan başka hiçbir veliniz, yardımcınız dostlarınız yoktur. Öyleyse kendinize başka bir dost aramayın, aksi hâlde ilâhî yardım da göremezsiniz ve Allah’ın azabından kimse kurtaramaz.

¹¹⁴Gündüzün öğlen ve ikindiye işaret eden iki ucunda ve gecenin gündüze yakın akşam, yatsı ve sabah gibi üç vaktinde bütün şartlarına riayet ederek namaz kıl. Şüphesiz Allah’ın rızasına uygun yapılan işler ve iyilikler hem insanı kötülüklerden korur hem de kötülükleri ve küçük günahları giderir. İşte bu ibret almak isteyenlere bir hatırlatma bir uyarı ve öğüttür.

¹¹⁵İnsanları doğru yola davet ederken, karşılaştığın her türlü zorluk ve sıkıntıya karşı sebatla direnip sabret. Şüphesiz Allah bu uğurda gayret ederek iyilik yapanların hakkettiği mükâfatını fazlasıyla verip asla zayi etmez. Nitekim insanlık tarihini inceleyecek olursanız, zulme karşı seslerini yükseltmedikleri için zalimlerle birlikte helâk olan nice toplumların bulunduğunu göreceksiniz.

¹¹⁶Sizden önceki helâk edilen nesillerden, akıl ve idrak sahibi kimselerin, kötülüğe seyirci kalmak yerine yeryüzünde ve yaşadıkları toplumların içinde insanları bozgunculuk yapmaktan engellemeleri gerekmez miydi? Fakat onlar arasından, kendilerini kurtardığımız pek az mü’min kişi böyle yaptı. Çoğunluğu oluşturan şirke batmış nefislerine ve çevrelerine zulmedenler ise kendilerine verilen nimetlerin ve refahın peşine takıldılar ve helak olmayı hak eden suçlu kimseler oldular.

¹¹⁷Gerçek şu ki Rabbin, halkı doğru yola yönelmiş ıslah edici hiçbir toplumu, haksızlık yapmadıkları ve insanlık dışı tarzda davranmadıkları sürece yani haksız yere asla azapla helak etmez. O hâlde, sen de ilâhî gazaba uğramak istemiyorsan, hakîkati tüm insanlığa ulaştırmak için elinden geleni yapmalısın.

¹¹⁸Rabbin dileseydi insanların tamamını yaratılış sebepleri olan doğru yola uymaya zorla mecbur bırakır, aynı din etrafında birleşen, aynı yolda yürüyen tek bir ümmet yapardı. Fakat o zaman da imtihan olmazdı. O her insanı sonunda varacakları yere kendi iradeleri ve gayretleri ile layık olabilsinler diye hayat nizamı ve ahlakını seçmekte serbest bıraktı, Ama onlar imtihan dünyasının bir gereği olarak sürekli uyarılıp doğru olan yol gösterilmesine rağmen haktan ayrılıp ihtilafa düşmeye devam edecekler.

¹¹⁹Ancak,Rabbinin bahşettiği nîmetleri kullanarak hakîkate ulaşma yolunda çaba harcayan, böylece O’nun lütuf ve merhametini hak edenler hariç. Onlar bu ihtilafa düşmediler. Onlar Kur’an’a sımsıkı sarılır, ellerinden geldiğince yeryüzünde zulüm ve haksızlığa engel olurlar. İhtilafa düşenlerin ve düşmeyenlerin imtihanı kıyâmete kadar devam edecektir. Rabbiniz olan Allah, onları serbest bırakarak doğru veya eğri yolları kendileri özgürce bulabilmeleri ve yaratılış sebeplerine uygun yaşamaları için rahmetine nail olacak kabiliyette yarattı. Peygamberler ve kitaplarla da bu hayatın nasıl yaşanacağını bildirip göstermesine rağmen, insanların çoğu tercihini bu istikâmette kullanmadı. Rabbinin: “Andolsun ben cehennemi, davetimi ve hakîkati bile bile reddeden cinlerle ve insanlarla dolduracağım” sözü hiç şüphesiz tam olarak yerine gelecektir.

¹²⁰Ey Peygamber! Yukarıda anlatılan örneklerde görüldüğü gibi seni, önceki peygamberlerin ibret dolu kıssalarıyla bilgilendirerek kalbini pekiştirecek her haberi sana anlatıyoruz. Böylece Allah’a güvenip teslim olmanın önemini kavratıp, sonunda mü’min olanların kazanacağı bilgisi ile müjdeliyoruz, Böylece sana hakikat bilgisi ulaşırken mü’minlere öğüt ve aklını kullananlar için gerçek bir uyarı gelmiş oluyor.

¹²¹Ey Peygamber! Şirk ve küfürde direnip de peygamber kıssalarına geçmişin masalları diyerek mü’minlere zulmetmek peşinde koşan iman etmeyenlere de ki: “ Hakikati susturmak için bize karşı elinizden geleni yapın. Şunu da unutmayın ki Biz de Allah’ın daveti hayat nizamını yaşamak ve yaşatmak uğrunda bu hakikatleri insanlığa duyurmak için tebliğ vazifesini elimizden geldiğince yapmaya devam edeceğiz

¹²²Zulüm ve haksızlıkta direttiğiniz takdirde, başınıza gelecek belâları bekleyin bakalım. Siz de biz de sonunda kimin kazançlı çıkacağını ve Rabbimizin hakkımızda vereceği hükmü bekliyoruz.” Çünkü biz, hakîkate yürekten inanmışız.

¹²³Göklerde ve yerde bilinen bilinmeyen ve görünen görünmeyen ne varsa hepsi ve bütün varlıkları ve yaratılış sırları Allah’ın bilgisi dâhilindedir ve hepsinin gerçek sahibi ve hâkimi Allah’tır. Yaratılan bütün varlıkların yasası Allah’ın katındadır. Yasa gereği bütün işler eninde sonunda varır O’nda biter. O neye hükmederse o olur. O halde Allah’ın davetine yönelip yalnız O’na kulluk et ve O’na güvenip yaslan. Sadece Allah’ın yasalarına uy. Şunu hiç aklından çıkarma Rabbin yaptığınız hiçbir şeyden asla habersiz değildir ve onlara karşı kayıtsız değildir. Hiçbir şey Rabbinin bilgisi dışında olmaz. Çünkü Rabbin tüm varlıkları yaratırken bu yasa üzerine yaratmıştır.