Tâhâ Sûresi - Mustafa Çevik Meali (Ayetler Konu Bütünlüğü İçinde)

Tâhâ! (Ey insan)

Biz bu Kur’an’ı sana sıkıntı vermek ya da seni mutsuz etmek için indirmedik. Aksine yaratılışının sebebini düşünen ve Allah’a karşı sorumluluklarını bilmek isteyenlere bir uyarı ve öğüt olması için indirdik.

İlmin, adaletin, mutluluğun ve kudretin kaynağı olan Allah, yarattıklarına kurduğu nizam ve yasalarla hükmetmektedir.

Göklerde, yerde, bunların arasında ve toprağın altında bulunan her şeyin tek yaratıcısı ve gerçek sahibi Allah’tır.

Düşündüklerini, inandıklarını, yaptıklarını, gizlesen de açıklasan da Allah için fark etmez, çünkü O gizliyi de, gizliden daha gizli olduğuna inandıklarını da bilir.

Ey insanlar! Şüphesiz sizin fıtratınıza en uygun olan hayat tarzını yalnızca Allah bilir. Sizin O’ndan başka gerçek ilahınız yoktur. En doğru, en güzel ve en mükemmel nitelikler yalnızca O’na mahsustur.

Sana Musa’nın yaşadıklarının bir bölümünü bildireceğiz. Hani o, gecenin bir vaktinde ailesiyle birlikte yolculuk ederken uzakta bir ateş görmüş ve ailesine demişti ki: “Siz durun, ben gidip o ateşin olduğu yere bir bakayım, belki size ondan bir kor getiririm ya da onun yanında yol gösterici birini bulurum.”

Musa ateşe yaklaşınca ona şöyle seslenildi: “Ey Musa! Ben senin Rabbinim, ayakkabılarını çıkar, çünkü kutsal kılınmış Tuva Vadisi’nde bulunuyorsun. Seni peygamber olarak seçtim. Şimdi sana vahyedilecek olanları dikkatlice dinle. Kâinatı ve içindekileri yaratan, nizamlarını kurup yasalarını oluşturan gerçek İlah Benim, o itibarla sen de bu gerçeği hatırlamak için namaz kıl ve Bana itaatini aksatma.

Gerçek şu ki Son Saat gelip kâinat yok edilecek ve ardından da insanlar yeniden diriltilip, dünya hayatlarını kime ve neye göre yaşamış olduklarından hesaba çekilecek, hak ettiklerinin karşılığını görecekler. Son Saat’in vaktini kimseye bildirmedim. Onun geleceğine inanmayan, kendi boş arzu ve isteklerinin peşinden koşanlar, sakın seni bu konuda yanıltıp, aldatmasın. Yoksa sen de hüsrana uğrayanlardan olursun.” dedikten sonra da Allah sözlerine şöyle devam etti: “Ey Musa! O sağ elindeki nedir?”

Musa da “O benim asamdır. Yorulunca buna dayanırım, onunla hayvanlarım için ağaçlardan yaprak çırpar ve yine onunla başka işler de yaparım.” dedi. Sonra da Allah Musa’ya, “Şimdi onu yere bırak, ey Musa!” dedi. Musa da elindeki asasını yere bırakınca, asa hızla hareket eden bir yılana dönüştü.

Gördüğü durumdan korkuya kapılan Musa’ya Allah “Ey Musa! Korkma ve onu tut, Biz onu hemen eski haline döndüreceğiz, şimdi de elini koynuna sok! Herhangi bir hastalık sebebi ya da belirtisi olmayıp bembeyaz bir ışık kaynağı olarak çıkacak, işte böylece sana bazı büyük mucizeler de göstermiş olduk.” dedi.

Ey Musa! Şimdi de o nankör, azgın Firavun’a git. Bunun üzerine Musa, “Rabbim göğsüme genişlik ver, görevimi kolaylaştır, dilimin düğümünü çöz ki söyleyeceklerim iyice anlaşılsın, ey Rabbim! Bana ailemden biri olan, kardeşim Harun’u da yardımcı olarak görevlendir ve beni onunla güçlendir. Böylece Senin gerçek Rab ve ilah olduğunu daha iyi anlatabilelim. Şüphesiz Sen bizim her halimizi görmekte, bilmektesin.” dedi.

Allah Musa’ya, “Ey Musa! Dileğin kabul edildi. Harun da sana yardımcı olarak görevlendirildi. Bir zamanlar annene de yardım etmiş, ona ilham ederek, ‘Bebeğini bir sandığa koyarak nehrin akıntısına bırak, akıntı onu kıyıya ulaştıracak, kıyıdan da hem Allah’a hem de ona düşman olan birinin eşine aldırıp evinde evlatlık olarak sahip çıkartacağız.’ diye bildirmiştik. İşte ey Musa! Seni ta o zamandan beri şefkat ve merhametle gözetimim altında yetiştirip olgunlaşmanı sağladım. Kız kardeşinin de seni kıyıdan alan Firavun’un ailesine gidip, ‘O bebeğe bakacak birini size önerebilirim.’ dediği zamanda, onun böyle olmasını Biz takdir edip, oraya yönlendirmiştik. Böylece seni annene yeniden kavuşturduk ki onun da yüzü gülsün ve üzülmesin. Derken erişkin bir yaşa gelince de, kazaen bir cana kıyıp birini öldürmüştün ve Biz seni bu tasadan da kurtarmıştık. Ey Musa! Seni birtakım sınavlardan geçirip olgunlaştırdık ve sonra da yıllarca doğup büyüdüğün yerden uzakta, Medyen halkının arasında kaldın, sonunda yine Bizim takdirimiz gereği tekrar buraya geldin.

Ey Musa! Seni kendime elçi olarak seçip, hazırladım. Şimdi sen ve kardeşin Harun, sana bağışladığım mucize belgelerle Firavun’a gidin ve sakın onu ve beraberindekileri, yalnız Benim Rabliğime ve ilahlığıma davet konusunda gevşeklik, ürkeklik göstermeyin. İkiniz birden o nankör, azgın, küstahın karşısına çıkın ve ona erdemli, nezaketli bir üslupla hitap ederek, insanların yaratıcısı Allah’ın onların gerçek Rabbi ve ilahı olduğunu dolayısıyla insanlar üzerinde nizam kurmak, ahlak kuralları belirlemek yetkisinin yalnızca Allah’a ait olduğunu tebliğ edin. Siz bilemezsiniz. Belki bu gerçeği anlayıp da aklını başına alıp, düşünmeye başlar yahut yüreğine Allah korkusu düşer de gerçeğe yönelir.” buyurdu.

Daha sonra Musa dedi ki: “Rabbim! Bizim Senin adına yapacağımız bu davete karşılık Firavun’un bize düşmanca davranıp, şiddet uygulamasından ve daha çok azgınlaşmasından korkarız.” Allah da onlara şöyle buyurdu: “Korkmayın! Ben her şeyi işitip görmekteyim ve sizinle birlikteyim, sizi koruyup gözetmekteyim, şimdi doğruca ona gidin ve deyin ki: ‘Biz ikimiz Rabbimizin elçileriyiz. Allah’ın kulları üzerindeki baskı ve zulmünden vazgeç, çünkü onların da, senin de, bizim de Rabbimiz ve ilahımız yalnızca Allah’tır. Bizler Allah adına, seni ve beraberindekileri gerçeğe, yaratılış sebebiniz olan, sınırlarını Allah’ın belirlediği bir hayatı yaşamaya davet ediyoruz.

Dünyada ve âhirette selamet ve mutluluğa ancak bu davete uygun yaşamakla ulaşılabilir. Şu İsrailoğullarına zulmetmekten de vazgeç ve onları özgür bırakıp bizimle gelmelerine izin ver. Ey Firavun! Rabbimizin davetinden yüz çeviren nankör ve zalimlerin, dünyada da âhirette de çetin bir azaba uğratılacağı bize vahyedildi.’”

Musa ile Harun’un söylediklerini dinleyen Firavun, “Kimmiş sizin Rabbiniz ey Musa?” dedi. Musa da, “Bizim Rabbimiz her şeyi olmasını takdir ettiği gibi yaratan ve yaratılış amacına uygun olan yola yönelten, sorumluluklar yükleyip sonra da bundan hesaba çekecek olan Allah’tır.” dedi.

Firavun bunun üzerine Musa’ya, “Peki öyleyse, Allah’tan başka Rab ve ilahlar edinmiş olan önceki kavimlerin durumu ne olacak? Onlar da mı azaba uğratılacak?” dedi. Musa da, “Onların durumları Rabbimin yasaları ile belirlenmiştir, haklarında ne karar verileceğini yalnızca O bilir. Benim Rabbim asla yanılmaz ve unutmaz ve O, öyle bir Allah’tır ki yeryüzünü kullarının rahatı için bir döşek gibi yaymış, orada yollar, geçitler açmış, gökten yağmur indirip, topraktan çeşit çeşit ve çift çift bitkiler çıkarıp, hem insanları hem de hayvanları nimetleriyle beslemektedir.

Şüphesiz bütün bunlar Allah’ın kâinatta olanların Rabbi ve ilahı olduğunun apaçık delilleridir. Bunu ancak, aklını kullanıp da düşünenler anlayıp kavrarlar.” dedi.

Ey insanlar! Biz sizi topraktan yarattık, ölümünüzle birlikte yine toprağa döndüreceğiz ve sonra da tekrar oradan diriltip çıkaracağız. Doğrusu Biz, Firavun’u mucizeler ve âyetlerimizle gerçeğe, yaratılışının sebebi olan hayat nizamına davet ettik. Fakat o, hepsini yalan sayıp sırt döndü, müşrik ve kâfirlikte inatla direndi.

Firavun Musa’ya dönüp, “Ey Musa! Sen sihirbazlıkla bizim nizamımızı ortadan kaldırmaya, bizi yerimizden, yurdumuzdan çıkarmaya, yönetime el koymaya mı geldin? Fakat bilesin ki biz de sana daha etkili bir sihirle karşılık vereceğiz, böylece senin bu oyununu bozup, çürüteceğiz. Şimdi sen uygun bir yer ve zaman belirle de herkesin gözü önünde seninle hesaplaşalım.” dedi.

Musa da Firavun’a, “O zaman bayram günü, halkın toplandığı kuşluk vaktinde; meydanda, halkın önünde buluşalım.” dedi. Bunun üzerine Firavun sihirbazlarını toplayıp, hazırladı, nihayet buluşma günü bir araya geldiler.

Musa Firavun’a, onunla birlikte gelenlere ve halka seslenerek, “Allah’tan başkalarını da Rab ve ilah edinip, onları Allah’a ortak koşmakla hem kendinize yazık ediyor hem de Allah’a nankörlük edip, isyan ve iftira etmiş oluyorsunuz. Bundan vazgeçip de, Allah’ın sizleri yaratma sebebi olan hayat nizamına uymayı kabul etmezseniz, Allah sizleri korkunç bir azapla cezalandırıp, kökünüzü kurutur. Şüpheniz olmasın ki Allah’ın davetini kabul etmeyenlerin sonu hep hüsran olmuştur.” dedi.

Musa’nın bu sözleri üzerine Firavun ile önde gelen danışmanları kendi aralarında gizlice konuşarak, “Bu Musa ile kardeşinin niyeti apaçık ortaya çıktı. Bunlar bizim tahmin ettiğimiz gibi sihirbazlık sanatını kullanarak halkı etkilemek, onları bize karşı ayaklandırıp mevcut nizamı yıkmak ve yönetimi ele geçirip ülkeyi kendi istedikleri gibi yönetmek istiyorlar.” diyerek Musa hakkındaki kararlarını kesinleştirdiler. Ardından da sihirbazları çağırıp Musa’yı mağlup etmeleri hususunda bütün marifetlerini ortaya koymaları ve bunu mutlaka başarmaları gerektiğini söylediler.

Böylece meydana çıkan sihirbazlar da Musa’ya, “Ey Musa! Hünerini önce sen mi ortaya koyacaksın, yoksa biz mi?” dediler. Musa da sihirbazlara, “Önce siz hünerlerinizi ortaya koyun.” dedi. Bunun üzerine sihirbazlar ellerindeki iplerini ve sopalarını yere attılar. İpler, sopalar sihirbazlık hilesi ile yılan gibi hareket ederek Musa’ya doğru gelmeye başladı, bu durum karşısında Musa telaşlanıp, korkmaya başladı. Biz de Musa’ya, “Sakın korkma, üstün gelecek olan sensin, şimdi elindeki asanı yere bırak, asan onların sihirbazlık hilesi ile ortaya koyduklarının hepsini yutacak, onların yaptıkları göz boyamaktan başka bir şey değil ve iyi bilesin ki, sihirbazlar ne yaparlarsa yapsınlar asla başarıya ulaşamazlar” diye vahyettik. Öyle de oldu. Bunu gören sihirbazlar, Musa’nın ortaya koyduğu bu durumun, sihirbazlık sanatı ile olacak bir iş olmadığını, bunun bir mucize, Musa’nın da peygamber olduğunu anlayıp, kabul ederek, Allah’a secde edip herkesin içinde şöyle dediler: “Biz, Musa ile Harun’un Rabbine iman ettik, davetine teslim oluyoruz.”

Firavun sihirbazlardan bunları duyunca, onlara: “Demek, siz benden izin almadan Musa’nın peygamberliğini kabul edip, onun yanına geçtiniz öyle mi? Anlaşılan size sihirbazlığı öğreten ustanız Musa imiş, ben de bu yaptığınıza karşılık sizin ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sonra da hurma kütüklerine asacağım, işte o zaman anlayacaksınız Rabbinizin mi yoksa benim mi azabım daha şiddetliymiş.” dedi.

Sihirbazlar da dönüp Firavun’a şöyle dediler: “Musa’dan duyup gördüğümüz apaçık gerçekler ortada dururken, senin Rabliğini kabul edecek değiliz. Elinden geleni ardına koyma, ama bizi asla Rabbimizin davetine iman etmekten vazgeçiremezsin, senin hükmün ancak kısacık olan şu dünya hayatında, senin peşinden gidenlere geçebilir. Biz yaratılış sebebimiz olan, bizi şerefli, onurlu ve özgür kılacak Rabbimizin davet ettiği hayat nizamına yöneldik, umut ediyoruz ki Rabbimiz, sihirbazlık yaparak göz boyama işlerimizden dolayı bizi bağışlar. Hayırlı ve devamlı olan Rabbimizin katında olandır.”

Gerçek şu ki kim, Rabbinin huzuruna, davetinden yüz çevirmiş olarak gelirse, onun yeri cehennemdir, orada ne ölüm vardır ne de oradan kurtuluş.

Rablerinin huzuruna O’ndan başka Rab ve ilah edinmemiş, böylece şirk ve küfürden arınmış olarak gelenler ise en yüksek makamlarla mükâfatlandırılacaklar ve içlerinden ırmaklar akan en güzel nimetlerin bulunduğu cennetlerde daimi olarak kalacaklardır. Arınmış olanların ödülleri işte böyle olacak.

Firavun İsrailoğullarına zulüm ve baskısını daha da artırınca, Biz de Musa’ya şöyle vahyettik: “Kullarımla birlikte geceleyin yola çıkın ve korkmayın. Denize gelince de asanı suya vur, size oradan kuru bir yol açacağız, arkanızdan gelmekte olan Firavun ve ordusundan da endişe etme.”

Denizde açılan yoldan geçen İsrailoğullarının peşi sıra onları takip eden Firavun ve ordusu, denizin kapanmasıyla sularda boğuluverdi. Firavun doğru olanı kabul etmemiş, halkına da engel olmuş, halkı da körü körüne onun peşine düşmüştü.

Ey İsrailoğulları! İşte böylece, sizi Firavun’un zulmünden kurtardık ve sonra Sina Dağı’nın sağ yamacında Allah’tan başka Rabler ve ilahlar edinmeyeceğinize dair sizden söz aldık. Ardından da size çölde nimet olarak bıldırcın ve kudret helvası gönderip rızıklandırdık ve dedik ki: “Size rızık olarak ikram ettiğimiz helal ve temiz nimetleri yiyin, fakat sakın nankörlük edip azmayın, doğru olandan sapmayın, aksi takdirde gazabımı hak etmiş olursunuz. Kim de Benim gazabımı hak ederse kendine yazık etmiş olur. Her kim de şirkinden, küfründen ve tüm günahlarından tevbe edip de Allah’ın davetine yönelerek sorumluluklarını yerine getirirse, Allah merhamet eden ve bağışlayandır.”

Musa bir süre sonra Allah’tan yeni mesajlar almak ve kavmine iletmek için aceleyle Sina Dağı’na tekrar gelince, Allah ona, “Ey Musa! Kavminin başından ayrılıp gelmekte niçin bu kadar acele ettin?” dedi. Musa da, “Rabbim onlar benim yolumu izlemekteler, ben de Senin mesajlarını bir an önce almak, Senin hoşnutluğunu kazanmak için acele geldim.” deyince, Allah ona, “Ey Musa! Sen öyle diyorsun ama Biz senin yokluğunda onları sınadık, onlar da Samiri’ye uyup yoldan çıktılar.” dedi.

Musa bunu duyunca öfke ve üzüntü ile kavmine döndü. Yanlarına gelince onlara çıkışıp, “Ey kavmim! Rabbiniz size güzel bir vaatte bulunmuştu, bu vaadin yerine geleceği zaman size çok mu uzun geldi de, beklemeyip Rabbinizden umut kesip doğru yoldan ayrıldınız? Yoksa siz Rabbinizin azabına uğramak mı istiyorsunuz, bu yüzden mi Allah’a ve bana verdiğiniz sözden döndünüz?” diyerek onları azarladı.

Kavmi de Musa’ya dönüp, “Biz Rabbimize ve sana verdiğimiz sözden kasıtlı olarak ve isteyerek dönmedik. Yanımızda Mısır halkından haksız yere aldığımız ziynet eşyaları vardı, biz de onların vebalinden kurtulmak için ateşe attık. Samiri de bizimle birlikte kendinde olanları attı, sonra da ateşte erimiş olanları çıkarıp bir kalıba dökerek ondan da rüzgârla böğürme sesi çıkaran bir buzağı heykeli yaptı. Ardından işte bu bizim de, Musa’nın da ilahı ama Musa geçmişini unuttu, bize de unutturmaya çalışıyor diyerek bizi yanılttı.” dediler.

İsrailoğulları ilah olarak kendilerine yol göstermesini, sorunlarına çare olmasını bekledikleri heykelin, kendilerine hiçbir yararının dokunamayacağını düşünmeden Samiri’ye uymuşlardı.

Hâlbuki Harun, Musa Sina Dağı’ndan dönmeden önce de onları uyarıp, “Ey kavmim! Siz bu buzağı heykeli ile ayartılıp, saptırılmaktasınız, sizin gerçek Rabbiniz ve ilahınız Allah’tır ve O sınırsız rahmet sahibidir. Buzağıyı kutsallaştırıp sapıklaşmayın, bana itaat edin.” demişti.

Onlar da Harun’a, “Musa geri dönüp gelinceye kadar, geçmişteki inancımızın sembolü olan ve bize yardım edip, yol göstereceğine, bizi koruyacağına inandığımız bu buzağı heykeline saygı gösterip, önünde boyun büküp, yardımına sığınacağız.” diyerek cevap verdiler.

Musa kavminin yanına dönünce önce kardeşi Harun’a çıkışıp, şöyle dedi: “Ey Harun! Bunların yoldan çıktıklarını gördüğün halde neden engel olmayıp da benim emrime karşı geldin, seni bundan alıkoyan neydi?” Harun bir yandan böyle söylenen, bir yandan da sakalını çekiştiren Musa’ya, “Ey anamın oğlu! Saçımı sakalımı çekiştirmeyi bırak da önce beni bir dinle. Ben ‘İsrailoğullarının arasına ayrılık tohumları saçıp, onların bölünmesine sebep oldun, bunları bir arada tutamadın’ diyeceğinden korkup çekindiğim için daha fazla müdahale edemedim, beni hiç dinlemediler.” dedi.

Musa bu defa da Samiri’ye dönerek, “Sen söyle bakalım ey Samiri! Senin amacın neydi, niçin bu sapıklığı yeniden gündeme getirdin?” dedi. Samiri de Musa’ya, “Ben senin davetine onların gözüyle bakmadım, onlar gibi iman edip inanmadım, gözle görülür bir ilah düşüncesi bana daha cazip geldi, gerçi ben senden de bazı şeyler öğrendim ama onlar da benim işime gelmedi, çıkarlarıma uymadı, o bakımdan senin ardından onları da kafamdan çıkarıp attım. İçimden bu heykeli yapmak geldi ve yaptım.” dedi.

Bunun üzerine Musa Samiri’ye, “Defol git karşımdan, bir daha gözüme görünme, bundan sonra bizler tarafından hep dışlanacak ve yalnızlığa terk edileceksin, ölümünden sonra da asla kaçıp kurtulamayacağın bir azaba mahkûm edileceksin, şimdi şu senin ilah diye insanların önüne koyduğun heykeli de yakıp, küllerini denize atacağız, bak bakalım buna engel olabilecek gücü var mı? Senin de bizim de tek ve gerçek ilahımız Allah’tır. O, sınırsız ilmiyle her şeyi yaratmış ve nizamlarını kurmuştur.” dedi.

Ey Peygamber! Biz sana geçmişte yaşanan bu ve benzeri olup bitenleri Kur’an (zikir) ile bildiriyoruz ki, gerekli dersler çıkarılsın. Her kim Kur’an’dan yüz çevirir, onu görmezden gelir, dikkate almaz, dersler çıkarmazsa, böyleleri Kıyamet Günü sırtlarında büyük bir vebalin yükünü taşıyacaklar ve bunun cezasını çekecekler.

Diriliş Günü gelip de Sûr’a üflendiğinde inkârcı ve isyancı zalimler, gözleri korkudan yuvalarından fırlayacakmış gibi dehşet içinde bir araya toplanacaklar ve sanki Biz onları duymuyormuşuz gibi kendi aralarında fısıldaşarak birbirlerine, “Dünyada herhalde on gün kadar yaşadık.” derken içlerinden biri de: “Yok canım ne on günü, ancak bir gün yaşadık.” diyecek.

Sana Kıyamet Günü dağların ne olacağını soruyorlar, onlara de ki: “Rabbim onları un ufak edip savuracak, bulundukları yerleri dümdüz edecek, yeryüzünde ne bir tümsek ne de bir çukur kalacak. O Gün herkes kendisinden kaçıp kurtulamayacağı bir davetçinin peşinden mahşer yerine götürülecek, artık herkes sesi kısılmış, fısıltı ve hırıltıdan başka bir ses çıkaramaz hale gelmiştir. Ve yine O Gün, Allah yaratılış amacına uygun olan hayat nizamına iman edip, gereklerini yerine getirme gayreti göstermiş olanların dışında hiç kimseye şefaat etmeyecektir.”

Allah insanların sakladıklarını, açıktan yaptıklarını, önlerinde, arkalarında ne bıraktılarsa hepsini bilir ve herkese hak ettiği karşılığı verir. Hesap Günü ezelî ve ebedî olan, ilmi ile her şeyi yaratıp, nizamını kuran, varlığı hiçbir şeye bağlı olmayan Allah karşısında herkes saygı ile eğilip, yaptıklarının karşılığını endişe içinde bekleyecek, sonunda Allah’ın davetinden yüz çevirip suçlu ve günahkâr olarak dünya hayatlarını tamamlamış olanlar hüsrana uğrayacaklar.

Allah’ın davetine iman edip sorumluluklarını yerine getirenler ise O’nun mükâfatı ile buluşacaklar.

Ey Peygamber! Biz bu Kur’an’ı sana, konuşup, anlaştığınız, okuyup, yazdığınız, apaçık Arapça dilinizin harflerinden oluşan sözlerle indirdik ki, kavmin uyarıları iyice anlayıp kavrasın ve Allah’a ortak koşmaktan sakınıp, O’ndan başka Rab ve ilahlar edinmesinler.

Ey Peygamber! Her şeyin yaratıcısı Yüce Rabbi ve ilahı olan gerçek hükümdar Allah’ın mesajları sana vahyedilirken, onlar tamamlanmadan herhangi bir konuda acele edip, hüküm vermeye kalkma! Mutlak hüküm ve egemenlik sahibi, gerçek yüce olan hükümdar Allah’tır. Sen, “Rabbim ilmimi artır.” diye dua et.

Biz daha önce Âdem’e emrimizi ulaştırıp, kendisi için koyduğumuz yasağa uymasını bildirmiştik, fakat o bunu unuttu. Onu emrimize uymakta azimli ve kararlı bulmadık, siz de öyle olmaktan sakının.

Meleklere, Âdem’e saygı gösterip, hizmetine hazır olun dediğimizde, İblis dışındaki hepsi, Bize secde ederek emrimizi yerine getireceklerini belirttiler fakat İblis emrimize uymayı kabul etmedi.

Bunun üzerine Biz de Âdem’i “Ey Âdem! Bilesiniz ki İblis senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın onun sizi cennetten çıkarmak için kuracağı tuzaklara düşmeyin ve ondan uzak durun, yoksa çok pişman ve bedbaht olursunuz.” diye uyardık, sonra da “Sen ve eşin cennette açlık, susuzluk çekmeden, güneşin sıcağı altında bunalmadan, mutluluğun zirvesinde yaşayın.” dedik.

Gerçek bu kadar açıkça kendilerine bildirilmişken, şeytanlaşmış olan İblis onların kalplerine fısıldayarak, “Ey Âdem! Ben size, sizi ölümsüz kılacak dolayısıyla hiç son bulmayacak bir hayatın, saltanatın yolunu göstereyim mi? Bakın sizi ölümsüz kılacak, işte şu yasak edilen ağaç ve meyvesi!” diyerek yaklaşmaları yasaklanmış ağaca yaklaştırıp, meyvesinden de yemeye onları ikna etti, bu yasağı çiğnemeleri üzerine de gördükleri zaman birbirlerinden utanacakları mahrem yerleri kendilerine gözüküverdi, çıplak bir durumda şaşırıp kaldılar ve hemen cennetten topladıkları yapraklarla örtünmeye başladılar. Böylece Âdem ve eşi Rablerine karşı gelmiş, büyük bir yanlışa düşüp günaha girmiş oldular.

Daha sonra, Âdem tevbe ederek Rabbinden bağışlanma dileyip, pişmanlığını belirtti. Bunun üzerine Rabbi de onu seçip ayırdı, doğru yola yöneltti. Ardından da “Artık cennette kalmayı hak etmiyorsunuz, hep birlikte ve birbirinize düşman olarak oradan çıkın, bundan sonra da Benden size, bir doğru yol bilgisi geldiğinde, her kim ona uyarsa şaşırıp kalmaz, mahzun ve mutsuz da olmaz.” dedi.

Kim de Benim zikrimden (Kur’an-ı Kerim’den, sınırlarını Allah’ın belirlediği hayat nizamından) yüz çevirirse dünyada çok sıkıntılı bir hayat yaşamaya mahkûm olacağı gibi Kıyamet Günü de mahşer yerine kör olarak getirilecektir. O zaman da Bize, “Rabbim! Neden buraya kör olarak getirildim, hâlbuki ben dünyada iken gözleri gören biriydim.” diyecek. Allah da ona: “Bizim âyetlerimiz dünyada iken sana gelmişti de sen onlara kör gibi davranıp, görmezden gelmiştin. İşte bu yüzden bugün sen de hak ettiğin azaba bu şekilde götürüleceksin” diyecek.

Âyetlerimize kulaklarını tıkayıp duymazdan gelenleri böylece cezalandırırız, onların cehennemde çekecekleri azap, dünyadakinden çok şiddetli ve devamlı olacak.

Böyleleri kendilerinden öncekilerin yurtları üzerinden gelip geçerken, onların helak edilişlerinin sebeplerini hiç düşünmezler mi? Hâlbuki onların akıbetlerinden alınması gereken nice dersler vardır. Rabbinin müşrik ve kâfirleri cezalandırması için önceden belirlediği bir süre olmasaydı, bunların da hemen cezalandırılmaları kaçınılmaz olurdu.

Ey Peygamber! Onların sana ve davet ettiğin nizam ile ahlaka saldırmalarına karşı şimdilik sabret, güneşin doğuşundan ve batışından önce, gecenin bir kısmında ve gündüzün iki yakasında da Rabbinin yüceliğini aklından çıkarma ki (tesbîh et ki) huzur bulabilesin.

Sakın o müşriklerden bir kısmına, onları sınamak için dünya hayatında verdiğimiz imkânlara da imrenme, Rabbinin sana vereceği nimetler çok daha güzel ve kalıcıdır.

Ey Peygamber! Aile fertlerine ve ümmetine namaz kılmayı emret. Kendin de ona sabırla devam et! Biz sizin yalnızca rızık peşinde koşmanızı istemiyoruz. Sizin rızkınızı Biz yaratmaktayız, unutmayın ki mutluluk, adalet ve huzura Allah merkezli bir hayatı yaşamakla ulaşılabilir.

İnkârcılar bütün bu gerçeklere rağmen hâlâ, “Muhammed şayet peygamberse mucize getirip, göstermesi gerekmez mi?” diyorlar. Sen onlara de ki: “Sizden öncekilerin mucizelerle uyarılmalarına rağmen, daveti reddetmeleri sebebi ile nasıl helak edildiklerini Kur’an size anlatmıyor mu?”

Şayet Biz onları peygamber göndermeden helak etseydik, o zaman da “Ey Rabbimiz! Bize bir peygamber gönderseydin bu duruma düşmez, peygamberine uyardık.” diyeceklerdi.

Sen insanlara de ki: “Allah adına yapmakta olduğum davet, size ulaşmaktayken onun kıymetini bilin ve unutmayın ki sonunda herkes hak ettiği ile karşılaşacaktır. Şimdi artık siz de bekleyin bakalım, doğru yolda olanların kimler olduğunu günü gelince öğreneceksiniz.”