Sebe’ Sûresi 23. Ayet

²³Allah hiç kimseye bir başkası hakkında şefaat izni vermemişken, nasıl olur da birilerinin şefaatinden fayda umulur? Onların şefaat edecekler diye inandıklarına biz ne zaman izin vermişiz? Bu nedenle onlardan şefaat beklemeyin. Ancak Allah izin verirse başka. Çünkü Allah’ın huzurunda hiç kimse bir başkasını cezadan kurtarmak için aracılık edemez. Yalnızca izin verilen kimselere O’nun şefaat için izin verdiği mü’min kimselerin şefaati fayda verir. Allah’ın bağışlamasının dışında kişinin şefaatçisi kendi amelleridir. Sonunda Hesap günü, mahşer meydanında şefaat bekleyen müşriklerin kalplerindeki kıyamet korkusu ve panik havası yatışınca melekler onlara: “Rabbimiz dünya hayatınızda size ne söyledi ne buyurup, neye davet etmişti?” diye sorarlar. Onlar da: Rabbimiz her zamanki gibi bizi yaratmasının sebebi olan hayat nizamı ile Hakkı yaşamaya çağırmıştı. Şefaat beklentisinde olduğunuz hiçbir varlığın şefaat edemeyeceğine dair gerçeği söyledi. Şimdi anladık ki uymamız gereken, yüce Rabbimizin davetidir. Allah’ın verdiği cezayı kimse geri döndüremez. Doğru O her şeyden büyüktür derler.