Hicr Sûresi Açıklamalı Meali

¹Elif. Lam. Ra. Dinle bak, ey insan! Rabbi’nden sana bir mesaj geldi. Bu size bildirilmekte olanlar, Levh-i Mahfuz denilen, ana Kitab’ın ve apaçık olup bütün kâinat ilişkilerini ve ilâhî düzeni de açıklayan Kur’an’ın okunsun, anlaşılsın ve hayata hükmetsin diye gönderilen ayetleridir. Bu âyetler sizin dilinizin harflerinden oluşan kelimelerden meydana getirilmiştir.

²Ey Resûlüm! Öyle bir gün gelecek ki bu âyetleri inkâr ederek şirk ve küfürlerinde inatla direnen kâfirler, ahiret azabını görünce: “ Ah keşke fırsat varken Allah’ın indirdiği kitabının apaçık âyetleriyle davet ettiğine teslim olup biz de Müslüman olsaydık” diye arzulayacaklar, ama o gün geldiğinde iş işten geçmiş olacak.

³O hâlde, ey Müslüman! Davete sırt dönüp, kabul etmemekte direnenler var ya. Sen onları kendi hallerine bırak. Allah’ın nimetlerini şimdilik şuursuz varlıklar gibi yesinler içsinler, geçici dünya nimetlerinden zevk almaya baksınlar. Doymak bilmeyen arzuları, gözlerini kör eden ihtirasları ve bomboş hayalleri onları oyalaya dursun. Nasıl olsa çok geçmeden bize dönüp gerçeğin bu olmadığını ve kendilerini nasıl bir felaketin beklediğini pek yakında anlayacaklar. Şimdilik, doğru yola yönelmeleri için onlara azıcık daha mühlet vereceğiz. Ama iş işten geçmiş olacak.

⁴O mühlet bitip başlarına vaad edilen azap geldiğinde de hiçbir şekilde şikâyet etmesinler. Çünkü Biz hiçbir memleketin halkını kendilerine gönderilmiş ilahî bir kitapla ve o kitabı getiren bir peygamberle davet ulaşmadan, onlara verilen süre dolmadan helak etmeyiz. Azap ederek yok ettiğimiz memleketler, mutlaka ayetlerimize ters düşüp isyan etmişlerdir.

⁵Şartları oluşup, zamanı gelince de hiçbir güç ve hiçbir millet takdir edilmiş helâk vaktini ne öne alabilir ne de kaçınılmaz sonu erteleyebilir. Onun için uyarılan ama, yolumuza uymayanların yaptıklarına aldırma.

⁶Kendilerine tebliğ edilen âyetleri yalanlayan müşrikler Hz. Muhammed’e: “Ey kendisine vahiy gönderildiğini söyleyen adam! Sen bize göre muhakkak cinlenmiş bir delisin. İnanmayın ona! Kafasından uyduruyor!” derler.

⁷Şayet peygamberlik iddianda tutarlı ve doğruysan, haydi bize peygamber olduğuna şahitlik edecek veya bizi yok edecek azap meleklerini bize getirip göstersene!” diye alay ediyorlar.

⁸Şunu iyi bilin ki Biz melekleri, müşrikler boş yere istediği için değil ancak vahiy göndermek veya böylelerini cezalandırmak gibi belli gerçeğe dayalı bir hak sebep ile birlikte indiririz. Fakat indirdiğimiz o zaman da azabı hak etmişlerin cezaları ertelenip onlara asla mühlet verilmez. Çünkü melekler, ancak imtihân bittiğinde gönderilir ki, bu da zalimlerin sonu demektir. Eğer kâfirler, alay ve iftiralarla elçimizi susturabileceklerini, baskı ve işkencelerle Allah’ın nurunu söndürebileceklerini sanıyorlarsa yanılıyorlar.

⁹Kimsenin şüphesi olmasın ki öğüt ve uyarılarla dolu bu zikri, yani Kur’an’ı kesinlikle biz indirdik ve onu kıyamete kadar değiştirilmekten ve tahrif edilmekten koruyacak olan da elbette biziz. Ancak orijinal lafzının aynen muhafaza edileceği bildirilen Kur’an ayetlerinin, mana ve mesajlarının din simsarı Belamlar tarafından çarpıtılıp tahrif edilmemesine bir garanti verilmemiştir.

¹⁰Ey Peygamber! Andolsun, senden önce gelip geçen farklı düşünce ve inançlar etrafında toplanmış nice toplumlara da kendilerine hakkı tebliğ eden peygamberler gönderdik.

¹¹Ancak onlarda seninle alay ettikleri gibi kendilerine gelen her peygamberle alay etmişlerdi. Çünkü yeryüzü nimetlerine aşırı bağlılık, kibir, inatçılık ve haksız önyargılar gözlerini kör etmişti. Demek ki, hakîkati inkâr eden bütün zalimlerin değişmez bir ortak özellikleri var: İlâhî dâvet karşısında, küstahça takındıkları o alaycı tavır!

¹²Onların alay etmesi içlerindeki inkâr hastalığının dıştaki bir göstergesiydi. İşte Biz onu bir manevî hastalık olarak alaycı ve inkârcı tavırlarını inatla sürdürmekte olan suçluların kalplerine böyle sokarız ki günaha gömülüp, gitmelerine engel olmayız. Nasıl her bir ümmete indirilen Kitabı o ümmetteki günahkâr suçluların kalplerinden geçirip gitmişsek, Kuranı ’da o inkârcıların kalplerinden kalıcı bir tesir bırakmadan öyle geçirip gidiyoruz.

¹³Nitekim bu yüzden önceki müşrik ve kâfirlere uygulanan Allah’ın kanunu ve başlarına gelen felaketler, onlar için ibret olarak hep böyle olmasına rağmen o öğüde ve Kur’an’a inanmıyorlar ve inanmayacaklardır. Çünkü öncekilerin nasıl davrandıkları ortada. İnsanlık tarihinden ders alıp, zulüm ve haksızlıktan vazgeçecekleri yerde, gereksiz mucizeler peşinde koşuyorlar. Oysa Allah’ın kanununda bir değişiklik olmaz.

¹⁴İnkârda o kadar ısrarcılar ki, Biz o Kur’an ile davet edilen yaşayış biçimine şiddetle karşı çıkanlara gökten Arşa uzanan bir kapı açsak da oradan yukarıya çıksalar bile yine imana gelmeyeceklerdir;

¹⁵Bu olağanüstü hadise karşısında iman etmek yerine mutlaka: “Bizim gözlerimiz döndürüldü, hayal görüyoruz. Daha doğrusu biz sihirbazların oyununa gelerek büyülenmiş bir topluluğuz” derler ve inkârlarına devam ederler. Çünkü bundan çok daha büyük mûcizeleri görüyorlar da yine de iman etmiyorlar. Önyargıları gözlerini gerçeklere karşı kör etmiştir.

¹⁶Andolsun, biz yıldızları serpiştirerek gökte muazzam burçlar oluşturduk ve onu ibretle seyredenler ve görmesini bilenler için donatıp süsledik. İnsanın, gökyüzünde kudretimizle yarattığımız yıldız kümelerine, oradaki nizam ve işleyişe bir bakıp da Allah’ın ilminin ve kudretinin sınırsızlığını kavrayıp, davetine yönelmesi gerekmez mi?

¹⁷Dahası gökyüzünü, ilahî rahmetten kovulmuş her türlü şeytandan ve şeytanî gücün müdahalesinden de koruduk. Müşriklerden bir kısmının inanıp da iddia ettikleri gibi, gökyüzü bazı cin şeytanlarının oralardan yeryüzündeki bazı insanlara haber taşıdıkları bir yer değildir. Dolayısıyla ister cin ister insan olsun, hiçbir şeytan, evrenin boyutlarını aşıp melekler katına yükselemez, gayble ilgili bilgiler çalmak üzere burçlara yükselip melekler arasındaki konuşmaları dinleyemez.

¹⁸Ancak göğün sırlarını çalmak için gizlice dinleyip kulak hırsızlığı yapmaya kalkışanlar olursa, onları da kovalamak üzere kor halindeki parlak yakıcı bir ateş peşlerine düşüp izler. Oralardan haber taşındığını söyleyenler ve onlara inananlar da cehennemin yakıcı ateşini peşlerine takmış olurlar. Şu hâlde: Geleceği bildiğini iddia eden kahinler, medyumlar, falcılar kesinlikle yalan söylüyorlar. Gaybi bilgilerle dolu olan bu Kur’an, hiçbir cin veya şeytanın müdahalesine maruz kalmadan, asıl şekliyle insanlığa ulaştırılmıştır.

¹⁹Kudretimizle yeryüzünü de yerleşimi sağlamak için ve canlıların gelişmesine uygun olsun diye uzatıp genişliğine yaydık, döşeyerek önünüze serdik. Üzerine dengeyi sağlaması, sarsıntılardan koruması için yerinden oynatılamaz sabit dağlar yerleştirdik ve orada miktarı ve ölçüsü belirli olan her türden bitkiler yetiştirdik.

²⁰Ayrıca orada sizin için ve rızıklarını sizin vermediğiniz bitki ve hayvan türlerinden diğer bütün canlılar için yaşama ve geçim imkânları yarattık

²¹Göklerde ve yerde hiçbir şey yoktur ki hazineleri bizim katımızda olmasın. Yarattığımız her şeyin bilgisi katımızdadır. Biz, yarattıklarımızın tüm ihtiyaçlarını, eksiksiz olarak bilir ve karşılarız. Hayatlarının mükemmel nizamlarını ve yasalarını da ancak Biz kurarız. Biz her şeyi gelişi güzel değil ancak belirli bir ölçüye göre indiririz. Bilin ki yarattığımız varlıklara koyduğumuz yasa olmasaydı her şey birbirine girer ve kaos ortaya çıkardı.

²³Gerçekten biz, evet elbette bütün canlıları verdiğimiz nimetlerle biz yaratıp diriltir ve zamanı gelince öldürürüz. Sahip olduğunuzu söylediklerinizin, yaptıklarınızın ve öldükten sonrakilerin varisleri de her şeyin sahibi olarak kalacak olan da yine biziz. Onlar sahip oldukları arazilerine, binalarına, devletlerine, toplumlarına, eşlerine, çocuklarına, analarına, babalarına mı güveniyorlar? Biz istesek onları ellerinden alamaz mıyız, bize kim engel olabilir?

²⁴Andolsun iyilikleriyle, kötülükleriyle sizden önce yaşayıp vefat edip gidenleri de onların nasıl yaşadıklarını da biliyoruz. Henüz hayatta olanları ve sizden sonra geleceklerin nasıl yaşayacaklarını da her halleriyle biliyoruz. Ayrıca, iyilik yapmakta öne geçenleri de hayır yarışında geride kalanları da biliriz.

²⁵Hiç şüphesiz Rabbin Hesap Günü hepinizi diriltip bir araya toplayacaktır. Böylece davet edildiğiniz doğrulara karşı tutumunuzdan hesaba çekilecek ve hak ettiğiniz karşılıkları göreceksiniz. Allah her hükmünde adil olan her şeyi yerli yerinde yapan hakimdir ve her şeyi hakkıyla bilen alimdir. Sonsuz ilim sahibidir, her şeyi yapmak, O’nun için çok kolaydır.

²⁶Andolsun biz ilk insanı pişmiş kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara bir balçıktan yarattık.

²⁷Cinleri de onların atası olan İblis’i de Âdem’i yaratmadan çok daha önce, yakıp kavuran zehirli ve dumansız bir ateşten yarattık

²⁸Hani Rabbin vaktiyle meleklere ve cin taifesinden olup da o anda melekler arasında bulunan iblise şöyle buyurmuştu: “Ben kuru mayalanıp pişmemiş bir çamurdan, şekil verilmiş bir kara balçıktan ölümlü bir insan yaratacağım. Yarattığım insanı sizlerden daha farklı kabiliyetlerle donatacağım. O’nu sizlerden üstün kılacağım.

²⁹Ben o insana tam olarak şeklini verdiğim ve nimetler bahşederek sorumluluk yükleyip içine ruhumdan üflediğim, akıl ve irade verip şereflendirdiğim zaman halifelik makamına hürmet için hemen ona saygılı davranıp hizmetine girin ve üstünlüğünün işareti olarak kendisine secdeye varın. O’na saygı duyun! O’nu yüceltin!“

³⁰Bunun üzerine meleklerin tümü Allah’ın emrine uyup saygı ve hürmet kastı ile Âdem’in huzurunda eğilerek topluca Allah’a secde ettiler.

³¹Yalnız aslen bir cin olan İblis; kibrinden dolayı Âdem’in önünde boyun eğmeye yanaşmadı. Secde edenlerle beraber olmaktan ve insanın üstünlüğünü kabul etmekten kaçındı ve emre uymayacağını belirtti.

³²Bunun üzerine Allah: “Ey İblis! Neyin var ki emrim karşısında Adem’e hürmeten secde eden meleklerle beraber olmadın?” dedi. Kendini üstün zannetti ve kibirlendi.

³³Kibrine yenik düşen, ateşten yaratılmasını üstünlük gerekçesi yapan İblis de dedi ki: “Ben kuru bir çamurdan, şekillenebilir kara bir balçıktan yarattığın bir insana secde edemezdim.”

³⁴Allah bunun üzerine İblis’e dedi ki: “Öyleyse çık oradan defol git, sen artık burada bulunmaya layık değilsin ve Allah’ın rahmetinden aşağılanıp kovulmuş birisin.

³⁵Hesap gününe kadar lanetlisin ve bu lanet senin ve taraftarlarının peşini bırakmayacak.”

³⁶Bu defa da hatasında ısrar eden İblis: “Ey Rabbim! Mademki beni kovdun, hiç olmazsa tüm insanların ve cinlerin öldükten sonra diriltilecekleri güne kadar yaşamak üzere bana süre tanı” dedi.”

³⁷Allah da ona dedi ki: “O halde sen süre tanınanlardansın.

³⁸Zamanı sadece Benim tarafımdan bilinen Kıyamet gününe kadar.” Allah dileseydi, İblis’i oracıkta yok edip işini bitirebilirdi. Fakat sonsuz ilim ve hikmeti gereğince, İblis’e süre verdi. O gün geldiğinde, kıyâmet kopacak ve herkes gibi sen ve sana uyanlar da huzurumda toplanacak.

³⁹Bunun ardından da İblis hatasını anlayıp tövbe edeceği yerde, kendi günahını Allah’a isnat ederek daha büyük günahlara yöneldi: ve: “Rabbim! Andolsun beni bu insan yüzünden azdırıp kovduğun ve saptırdığın için yeryüzünde, Sana başkaldırmayı şirki, küfrü, günahı kötülükleri allayıp pullayıp onların gözünde süslü ve cazip göstereceğim ve böylece onların tümünü muhakkak saptıracağım ve Sana isyan ettirmek için bütün gücümle uğraşacağım

.40. Ancak onlardan senin davetine yürekten sımsıkı sarılıp, teslim oldukları için, Senin arkalarında durup desteklediğin ihlaslı ve samimi kulların hariç. Çünkü onlara güç yetiremem dedi.

⁴¹Allah da şöyle buyurdu: “İşte bu bahsettiğin samimi kullarımın izlediği yol var ya, herkesi cüz’i iradesi ve tercihiyle baş başa bırakıp imtihan edeceğim bana ait dosdoğru yol budur. Zaten benim davetime iman edip uyan kullarım yalnızca Bana itaat ederler. Bana kesin olarak inananları, yolumda sapmadan yürüyenleri, yasalarıma uyarak yaşayanları mutlaka korurum. Senin vesveselerin, senin azdırmaların onlara hiçbir şekilde tesir edemez.

⁴²Benim bu samimi ve Bana tam teslim olmuş kullarımın üzerinde fitne ve imtihan aracı olman dışında senin hiçbir yaptırım gücün olamaz. Senin gücün, sadece kendi özgür iradeleriyle doğru yoldan saparak senin ardına düşen nankör ve azgınlara yeter. Sen ancak sana uymak isteyen cahilleri peşine takıp azdırabilirsin.

⁴³Şüphesiz senin peşinden gidecek olurlarsa sana uyanların tümünün buluşma yeri olarak varacağı yer, kesinlikle cehennemdir.

⁴⁴Onun yedi katı ve her katın ayrı ayrı birer kapısı vardır. Günahların derecesine göre yedi cehennem kapısının her birinden azabı hak eden hangi azgın ve sapkın grubun gireceği belirlenmiştir.

⁴⁵İman edip kötülüğün her çeşidinden ve şeytana uymaktan sakınarak salih amel işleyenlere gelince, yolunu Allah ve kitabıyla bulan o takva sahipleri, cennetin has bahçelerinde ve yeşillikler içindeki pınar başlarındadırlar ve mutlu, huzurlu bir hayata kavuşacaklardır.

⁴⁶Ve melekler Cennette onları şu sözlerle karşılayacaklar: “ Cennete hoş geldiniz. Burada huzur içinde yaşamaya layık görüldünüz ki ne mutlu sizlere güven içinde girin oraya denilecek. “

⁴⁷Biz, dünyadayken aralarında çıkan tartışmalardan dolayı, cennete layık gördüklerimizin gönüllerinde kalmış olabilecek kin öfke gibi, kötü duygular adına ne varsa çıkarmışızdır. Böylece onlar köşklerde tahtlar üzerinde tatlı sohbetlere dalıp can ciğer kardeşler olarak sevinç ve neşe içerisinde yaşayacaklar.

⁴⁸Orada onlara hiçbir yorgunluk hastalık, yaşlılık, zahmet, bıkkınlık sıkıntı da dokunmaz ve onlar oradan hiçbir zaman da çıkarılmayacaklar. Cennettekiler yeme içme ihtiyaçları için çalışmazlar. Dünyada ki gibi çalışarak yorulmazlar.

⁴⁹Resûlüm! Beni sana soran kullarıma bildir: şüphesiz ki Ben tövbe edip iman eden mü’minlere ve yasalarıma uyarak yaşayanlara karşı çok şefkatli, günahlarını bağışlayıcı ve merhametliyim.

⁵⁰Şüphesiz bununla birlikte müşrik ve kâfirlere karşı azabım da pek acıklı ve şiddetli bir azaptır.

⁵¹İşte, rahmetimin ve gazabımın tecelli ettiği iki örnek, İbrahim Peygamber ve Lut kavmi: Sen onlara İbrahim’in insan görünümlü melek olan konuklarından ve konukları ile ilgili ibret dolu kıssalardan da anlatıp haber ver. Belki öğüt alırlar ve düşünüp ders alanlara önemli şeyler hatırlatır.

⁵²Hani o insan suretinde melekler, onun yanına misafir olarak girdiklerinde: “ İbrahim’e bizden sana zarar gelmez anlamında selam vermişlerdi. Bunun üzerine İbrâhim gelen misafirlerin melek olduğunu bilmediği için, hemen onlara yemek hazırlamıştı. İbrâhim, gelen misafirlerin ikram edilenleri yemediklerini görünce: “ doğrusu bizi korkutuyorsunuz sizden çekiniyoruz ” demişti. Çünkü o toplumun geleneğinde yemeği yememeleri iyiye alamet değildi.

⁵³Bunun üzerine onlar da İbrahim’e “ Ey İbrâhim, bizden endişelenme ve korkma! Allah’ın görevlendirmesiyle buradayız. Biz sana zevcen Sâre’den ileride ilim irfan sahibi olacak İshâk’ adında bilgin bir erkek evladın olacağını müjdeliyoruz” dediler.

⁵⁴Bunun üzerine İbrahim büyük bir şaşkınlıkla: “ Ben oldukça yaşlanmış biriyim. Bana ihtiyarlık çökmüşken mi beni bununla müjdeliyorsunuz? Karım da kısır bir kadın olduğu halde, nasıl çocuğumuz olabilir ki? Hem beni ne ile ve neye dayanarak müjdeliyorsunuz farkında mısınız?” dedi.

⁵⁵Misafir melekler: “Seni Allah’ın bildirdiği gerçeğin ta kendisini müjdeliyoruz. Şu hâlde sakın çocuk sahibi olmaktan ve Allah’ın lütuf ve rahmetinden yana ümitsizliğe kapılma ” dediler.

. İbrahim de meleklerin bu müjdesi üzerine sevinçle “ Sayısız nimetler bahşeden Rabbimin rahmetinden, ancak yolunu şaşırıp dalalete sapan müşrik ve kâfirler ümidini keser dedi.

⁵⁷İbrahim, onların melek olduğunu ve gelme sebeplerinin sadece müjde vermek olmadığını anlayınca: “Peki sizin gönderilişinizin asıl sebebi nedir, bana Rabbimden getirdiğiniz başka bir mesajınız var mı ey elçiler!” dedi.

⁵⁸Elçi melekler de İbrahim’e dediler ki: “Biz aynı zamanda Lût peygamberi yalanlayan suçlu müşrik ve günaha batmış Lût kavmini de helak etmek için gönderildik.

⁵⁹Fakat Lut ve onun ailesinden kendisine sadık iki kızı ve ona iman eden mü’minler hariç. Çünkü Biz iman ve güzel ahlâk sahibi kimselerin hepsini helak olacakların içinden çıkarıp kurtaracağız.

⁶⁰Yalnız Lut’un iman ehli olmayan karısı hariç. Allah’ın bize buyurduğu takdir, onun helak olması ve helak olacak olanlarla birlikte şehirde kalmasıdır. Çünkü o inkârcılarla birlikte hareket edip müşrik ve kâfirlerden olmayı tercih etti.

⁶¹Bu konuşmanın ardından İbrâhim’in yanından ayrılan elçi melekler yakışıklı birer delikanlı suretinde Lut ailesinin yaşadığı yer olan Sodom şehrine helâk etmek için geldiler.

⁶²Lut onlara: “Siz tanıdık bildik kimseler değilsiniz. Gelişiniz beni endişelendirdi. Söyleyin niçin geldiniz? Ayrıca şehir halkına karşı da dikkatli olun ” dedi. Bu arada, şehre yabancıların geldiğini duyan kâfirler, Lut’un evini basmaya kalktılar.

⁶³Melekler, Lût’a gerçek kimliklerini açıkladıktan sonra: “Sakın korkma. Sana ve ailene bir zararımız olmayacak. Biz sana destek için buradayız. Bu müşrik, kâfir ve günahkâr topluluğun, geleceğinden şüphe ettikleri ve inanmadıkları o azabın haberini sana bildirmeye geldik. Onlar senin uyarılarına karşı azap hakkında şüphe ediyorlardı. Allah’ı inkâr edip ayetleri yalanlıyorlardı. Bugün inkâr edenlere cezalarını getirdik. Yani, onların ölüm fermanını infaz etmeye geldik dediler.

⁶⁴Ey Lût! Onlar şüphe etse de Biz sana haklarında kesin verilmiş bir hükümle gerçeği getirdik ve biz kesinlikle doğru söyleyen melekleriz.

⁶⁵Ey Lût! İşte bu yüzden geceleyin ailen ile birlikte hemen yola koyul. Ancak karın hariç; çünkü o, kâfirlerle birlikte helâk edilecek. Sen de peşlerinden takip et. İçinizden kimse geriye dönüp bakmasın, hiçbirinizin gözü arkada kalmasın. O hâlde, size emredilen istikamete doğru gidin.

⁶⁶Lût’a şu sapık ve azgın kavim hakkında kesin emri elçilerimizle bildirdik: “Sabaha karşı bunların kökleri hak ettikleri azapla cezalandırılıp kazınacaktır.”

⁶⁷Elçilerimiz Lût ile bunları konuşurken, genç güzel delikanlı şeklinde gelen meleklerden haberdar olan sapık şehir halkı, bunun eşcinsel zevklerini tatmin için güzel bir fırsat olduğunu düşünerek büyük bir sevinç içinde geldiler. Ve evinin önünde küstahça bağırıp çağırarak Lût’tan misafirleri kendilerine teslim etmesini istediler.

⁶⁸Lut’ da kapıya çıkıp onlara dedi ki: “ Bakın bunlar benim konuklarımdır. Ne olur şu düşündüğünüzü yaparak beni mahcup etmeyin.

⁶⁹Allah’tan korkup küfür, zulüm ve kötülükten sakının ve ahlâksız tekliflerle beni ele-güne rezil etmeyin çekip gidin.”

⁷⁰Fakat azgınlıktan gözü dönmüş sapıklar Lût’a: “Biz seni elalemin işine karışmaktan, ona buna kol kanat germekten menetmemiş miydik unuttun mu?” Bizim alacağımız keyiften, yapacağımız âlemlerden sana ne? Biz senin işlerine karışıyor muyuz? Sen de bizim işlerimize karışma dediler.

⁷¹Lut misafirlerinin yanında çok bunalmış ve utanmıştı. Kendilerine Allah’ı anlattığı insanları manevî evladı gibi gören Lût, kavminin evlenme çağına gelmiş genç kızlarını kast ederek: “Eğer cinsel duygularınızı tatmin etmek için bir şey yapacaksanız gelin, doğru olanı yapın şehrin dul ve evlenme çağına gelmiş olan kızlarıyla meşru olarak evlenme yolunu seçin, işte şunlar kızlarım. Bu yolla benim kızlarımı bile isteyebilirsiniz ” dedi.

⁷²Lût’un bu sapık toplum içindeki üzüntüsüne şahit olan, melekler Lût’a, “Ey Lût: Canı sağ olasıca. Hayatın üzerine yemin olsun ki, bunlara laf anlatıp doğruya çağıracağım diye kendini boşa yorma. Çünkü şehvet sarhoşluğu onların akıllarını başlarından almış, gözlerini de kör etmiş. Baksana onlar azgınlıktan gözleri dönmüş halde bocalayıp ne yaptıklarını bilmiyorlar. Dolayısıyla, kendilerini Allah korkusuna çağıran, inansınlar ve kurtulsunlar diye durmadan çalışıp çabalayan Lut’un gayretleri hiçbir yarar sağlamayacaktı. Bu yüzden, Lut’u ve ailesini o gece o şehirden çıkarıp kurtardık.

⁷³Nihayet sabaha karşı güneş doğarken korkunç bir gürültü ve hemen arkasından müthiş bir deprem onları kıskıvrak yakalayıverdi.

⁷⁴O an şiddetli bir azapla yaşadıkları kirlenmiş memleketin altını üstüne getirdik ve üzerlerine ateşte pişip sertleşmiş balçıktan kızgın taşlar yağdırdık. Çığlıklar atarak yok olup gittiler.

⁷⁵Şüphesiz bu anlatılanlarda aklını kullanıp iyi düşünenler için nice ibretlik dersler ve işaretler vardır.

⁷⁶Helak edilen bu şehirlerin harabeleri ölü denizin kıyısından Suriye’ye doğru uzanan ve gelip geçerken kullanılmakta olan işlek bir yol üzerinde hâlâ durmaktadır. O şehrin yanından geçerken hiç düşünmüyorlar mı? Burada kimler yaşadı? Nasıl yok oldular? Başlarına ne, niçin geldi? Onlar gerçeği öğrenmek isteselerdi, mutlaka bu soruları kendilerine sorarlardı.

⁷⁷Elbette bütün bunlarda Allah’a iman edenler için, davete uyup uymamanın sonucuna dair çok önemli deliller ve çıkarılacak dersler vardır. Ancak Allah’ı layıkıyla kavrayıp, O’na karşı sorumluluklarının bilincinde olanlar, bunlardan alınması gereken dersleri alırlar.

⁷⁸Medyen ’de bol ağaçlı vadilere sahip olan Eyke halkı da gerçekten nankörlük edip müşrik ve kâfir yaşamakta inatla direnen zalim bir topluluktu. Kendilerine gönderilen Şuayb peygamberi yalanladılar.

⁷⁹Biz de onlardan nankörlük edip şirk ve küfürlerinde inatla direnmelerinden dolayı hak ettikleri cezayı verip intikam aldık. Eyke ve Medyen; her ikisinin de yıkıntıları Hicaz ve Filistin arasında hâlâ uğrak bir yol üzerinde gözler önünde durmaktadır. Hâlâ bunları öğrenip görüp de ders almayacak mısınız?

⁸⁰Andolsun Hicaz’ın kuzeyinde, Medine ile Tebük arasındaki Hicr denilen bölgede yaşamış olan Semûd halkı da kendilerini yaratılış sebepleri olan hakikate davet eden elçileri Sâlih’i yalanlamışlardı.

⁸¹Onlara apaçık delil ve ayetlerimizi gönderdik, ama onlar âyetlerimize mucizelerimize karşı çıkıp onlardan inatla yüz çevirmişlerdi.

⁸²Onlar güya dağları oyup kayaları yontarak kendilerine güvenli evler yapıyorlardı. Ve buralarda kendilerinin her türlü tehlikelerden korunacaklarını sanıyorlardı. Hiçbir felaket bizi etkilemez zannetmişlerdi.

⁸³Derken sabaha karşı onları da hak ettikleri azabın gürültüsü ve korkunç bir sarsıntı kıskıvrak yakalayıverdi. Hak ettikleri azapla cezalandırıp, köklerini kazıdık.

⁸⁴Dağları oyup, kayaları yontarak yaptıkları o evler ve Ahireti kaybetme uğruna kazandıkları mallar, mülkler, mevkiler, makamlar, ne varsa, hiçbiri fayda sağlamadı. Kendilerini Allah’ın azabından kurtaramadı. Çünkü zâlimler, zaman zaman geçici bir üstünlük elde etmiş görünseler de eninde sonunda yok olmaya mahkûmdurlar.

⁸⁵Gökleri, yeri ve bunların arasındakileri ancak yüce bir amaç için yarattık. İnsanı da Allah’ın rızasını kazanma ve yeryüzünde sınırlarını Allah’ın belirlediği ilâhî bir nizam kurmak maksadı ile yarattık. Şüphesiz herkesin bu gayeye ulaşmak için ne yaptığı konusunda hesaba çekileceği o kıyâmet günü bir gün gelecektir. Buna inanmayanlar, yüz çevirip önemsemeyenler, mutlaka gerçekleşecek olan Kıyamet Günü hak ettikleri ile karşılaşacaklar. O halde ey Müslüman! Ey Peygamber! Bu işi yaparken mutlaka seninle alay eden, sana kaba saba davrananlar da olacak. Şimdi sen onların bu görgüsüzce davranışlarına, Allah adına yaptığın davete karşı olumsuz tutumlarına aldırış etme, saldırılarına sabırlı davranıp sebatla diren. Eziyet ve işkencelerine karşı güzellikle muamele edip olgunlukla karşılayarak tebliğde bulun.

⁸⁶Şüphesiz her şeyi hakkıyla yaratan ve her şeyi görüp bilen ancak senin Rabbindir ve O her şeye güç yetirendir.

⁸⁷Ey Resûlüm! Biz sana haftanın yedi günü her daim tekrar tekrar okunacak olan Kur’an’ı vermekle yedi kat yerin ve göğün gizli sırlarını, hazinelerini verdik. İşte bu, bir kula dünyada verilebilecek en büyük nimettir.

⁸⁸O yüzden bu nimetin kıymetini iyi bil. Sen sakın Allah’tan gelen gerçekleri örtbas eden müşrik ve kâfirlerden bazılarına verdiğimiz dünya nimetlerine bakıp da Kur’an’ı terk ederek mal ve servet yığma yarışına giren gâfillere imrenme. O nimetler fânidir. Allah’ın davetine yönelmiyorlar ve seni umursamayıp iman etmiyorlar diye tebliğine karşı davranışlarından dolayı onlar için de üzülme. Sen davetine yönelen mü’minlerin üzerlerine kol kanat ger ve himaye et. Şefkat ve merhametini onlardan esirgeme.

⁸⁹De ki: “ Ey İnsanlar. Doğrusu ben sizi Allah’ın yaratma sebebi olan hayat nizamına davet eden apaçık bir uyarıcıyım.” Ben sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim. Üstelik sizin üzerinize bekçi de değilim.

⁹⁰Biz, sizden önceki kavimlere de peygamberler ve Tevrat, Zebur ve İncil gibi kitaplar göndermiştik. Eğer, bu uyarıları dikkate almazsanız tıpkı kendilerine indirdiğimiz vahyi parçalara ayırıp bir kısmına uyup bir kısmını reddederek düşman gruplara ayrılan Yahudi ve Hristiyan kavimleri gibi size de azap göndermeye gücümüz yeter.

⁹¹Onlar ki, Kur’an’ı parça parça ettiler. Bazılarına inanıp bazılarına inanmadıklarını söyleyerek işlerine gelen kısmı alıp, gelmeyeni bıraktılar. Şimdi de Kur’an ile davet edilenlerden bir kısmı da onu bölüp parçalayarak ilahi maksadın üstünü örtmeye çalışıyorlar.

⁹²Rabbine yemin olsun ki onların hepsini mutlaka âhirette sorgulayacağız.

. Hem de yapıp ettikleri sahtekârlık, riyakârlık ve fesatlık gibi bütün bu işlerden sorumlu tutacağız.

⁹⁴Ey Resûlüm! Sen, insanları tevhide açıkça davet ederek emredilen hüküm ve hakikatleri kafa çatlatırcasına anlatıp açıkça bildir. İtaat ve ibadete devam et! Müşrik ve kâfir kalmakta inatla direnenlere ve onların alaycı tavırlarına da aldırış etme. Allah’tan başkalarına ilahlık yakıştıranlardan, Rabbinin yasalarına uymayanlardan, Allah’tan başka varlıklara yasa koyma hakkı verenlerden yüz çevir. Onların hayat tarzından uzak dur. Onları kendi haline ve Bize bırak.

⁹⁵Unutma ki güçlerine güvenerek davetimize karşı çıkıp seni ve iman edenleri aşağılamak amacıyla alay edenlere karşı sana destek olmamız kâfidir ve biz yeteriz. O’nun için Rabbine güven! O’na tevekkül et!

⁹⁶Alay ederek Allah’la birlikte O’ndan başka Rab ve ilah edinenler, yakında Allah’a şirk koşup davetine sırt dönmek, ne demekmiş görecekler ve hesabını verecekler. Allah’ın yasalarına uymak yerine insanların yasalarına uyanlar, yakında yaptıklarının sonucunu mutlaka bileceklerdir. Hesap günü gelince yaptıklarını onlara soracağız. Hangi hakla yasalarımıza karşı çıkıp kendi yasalarıyla yarattıklarımıza egemenlik kurduklarının hesabını soracağız.

⁹⁷Andolsun onların çirkin ve incitici sözlerinden ve alay ederek yaptıklarından dolayı canının sıkıldığını göğsünün daraldığını Biz biliyoruz. Ama üzülme, bugünler de geçecek. Seni zafere ulaştıracağız. Ey resulüm! Göğsünü ferah tut. Unutma ki Rabbin hiçbir zaman zalim değildir. O, hiç kimseyi adaletinden uzak tutmaz! Herkese mutlaka hak ettiği cezayı ya da mükâfatı verir.

⁹⁸Sen Rabbini hamd ile tesbih et ve bunca nimeti insan için yaratan Allah’a ait olduğunu tekrar edip kulluğunu ve teslimiyetini ortaya koyup secdeye kapanan Müslümanlardan biri ol. Sadece Rabbini yücelt! Rabbinin hükmünden başka hiçbir hükmün değeri yoktur.

⁹⁹Ve ruh bedenden ayrılıp sana ölüm gelinceye kadar Rabbinin adına davetine devam edip ibadete devam et. Rabbinin yasalarına uyarak yaşa. Seni Allah’ın yasalarından ayırmak isteyenlere karşı mücadele et. Biz herkesi sonunda mutlaka hak ettiğine ulaştıracağız.