Tâhâ Sûresi 121. Ayet

¹²¹Şeytan, en büyük arzularından biri “ebedi yaşamak” olan insanın, bu zaafını iyi biliyordu. Âdem ve eşi bu cazip teklife daha fazla dayanamadılar. Böylece bu yasağı unutuverdiler ve o ağacın yasaklanmış meyvesinden yediler. Allah’ın emrettiği yasağı çiğneyince; içlerindeki suç işleme duygusu ortaya çıkmıştı. Onlar ebedi olup yok olmamak için suç işlemişlerdi. İşledikleri suçla Allah’ın hükmüne karşı çıkıp; arzularına göre hüküm verme aklı ve iradesi ortaya çıkmıştı. Allah’a verdikleri sözü hatırladılar. Yollarını şaşırarak İblise uydular ve Allah’ın yasasına aykırı davrandılar. Bunun üzerine gördükleri zaman birbirlerinden utanacakları edep yerleri kendilerine görünüverdi. O güne kadar fark etmedikleri cinsel güdülerini keşfetmişlerdi. Çıplak bir durumda şaşırıp kaldılar, pişmanlık ve utançla cennet yapraklarıyla üstlerini örtmeye başladılar. Böylece Âdem ve eşi unutarak bile olsa Rabbinin buyruğuna karşı geldi ve günaha girip çok büyük bir yanlış yapmış oldu. Ne yapacaklarını bilmeyerek korku içinde cennet ağaçlarının yaprakları arkasına gizlendiler. Sanki Allah onları orada göremeyecekti. Suçluluk duygusu o kadar ağır basmıştı ki ne yaptıklarını bilmiyorlar, yanlıştan yanlışa düşüyorlardı.