Tâhâ Sûresi 94. Ayet

⁹⁴Harun bir yandan böyle söylenen, bir yandan da sakalını çekiştiren Musa’ya cevaben dedi ki: “Ey canım annemin oğlu kardeşim! Saçımı sakalımı çekiştirmeyi bırak, önce beni bir dinle! Ben Sâmirî’nin yaptıklarına zorla engel olduğum takdirde, Sâmirî’nin dediklerine inananlar ile bana tâbi olanlar arasında savaş çıkmasından korktum. Ben, aslında olaya müdahale edebilirdim. Ama “Şirke bulaşanlarla savaşmaya kalkışırsam, İsrailoğullarının arasına ayrılık sokup, halkın bölünmesine sebep oldun ve sözümü tutmadın” demenden korktum. Ben şirke bulaşanları engellemeye çalıştım, ama dinlemediler, hatta beni öldürmeye dahi kalkıştılar. Şimdi sen de beni onlarla bir tutup kınama! Beni hiç dinlemediler, fakat onları güzel bir üslûp ile hakka davet etmekten de geri durmadım dedi.” Harun’un sözleri çok tehlikeliydi. Asıl fitne, asıl ayrılık, Allah yolundan ayrılmaktı. İnsanlar buzağı heykeli yaparken zaten Allah’ın yolundan ayrılarak fitneye düşmüşlerdi. Onları bu ayrılıştan çekip almak, gerekirse sapanlarla mücadele etmek Harun’un göreviydi. Harun bana karşı çıkarlar, beni dinlemezler diye çekinmiş, aralarında tartışma çıkarsa fitneci olacağını zannetmişti.