İbrahim Sûresi Meali

¹Elif, Lâm, Râ! Bu Kuran, insanları Rabblerinin izniyle karanlıklardan aydınlığa çıkarman, çok güçlü ve övgüye layık olan Allah’ın yoluna iletmen için, sana indirdiğimiz kitaptır.

²O Allah ki, göklerde ve yerde olanların hepsi onundur.(1) Uğrayacakları şiddetli azaptan dolayı bu gerçeği görmeyen kâfirlere yazıklar olsun!(2)

³Onlar ki dünya hayatını ahirete tercih ederler, (1) insanları Allah’ın gerçek dininden saptırırlar ve O’nun yolunu eğri büğrü göstermeye çalışırlar.(2) İşte onlar derin bir sapıklık içindedirler.(3)

⁴Biz, vahyi açık ve net olarak iletebilsin diye, her elçiyi kendi halkının diliyle gönderdik.(1) Allah artık, sapkınlığı tercih edeni sapkınlığa iletir, doğru yolu tercih edeni de doğru yola iletir.(2) Zira O her işi mükemmel ve her hükmü doğru olandır.(3)

⁵Musa’yı ayetlerimizle, “Toplumunu karanlıklardan aydınlığa çıkar (1) ve Allah’ın nimet ve imtihan günlerini onlara hatırlat!” diye göndermiştik.(2) İşte bunda sonuna kadar sabreden ve nimetlerin hakkını verip şükreden herkes için dersler vardır.(3)

⁶Bir zamanlar Musa, kavmine şöyle demişti: “Allah’ın size lütfettiği nimetlerini bir hatırlayın; hani size işkencenin en kötüsünü yapmak için oğullarınızı öldüren ve kadınlarınızı da sağ bırakan Firavun ve adamlarının zulmünden sizi kurtarmıştı. İşte bütün bunlarda Rabbinizden size büyük bir imtihan vardı.”

⁷Hani Rabbiniz şunu ilan etmişti: “Andolsun ki eğer şükreder nimetlerin hakkını verirseniz o nimetleri kesinlikle artırırım; eğer nankörlük ederseniz iyi bilin ki azabım da pek çetindir!”

⁸Ve Musa devamla dedi ki: "Siz ve yeryüzünde bulunan herkes topyekûn nankörlük etseniz bile, iyi bilin ki Allah kimseye muhtaç olmayan (1) ve övgülerin tamamına layık olandır." (2)

⁹Sizden önce gelip geçen, Nuh, Ad ve Semud kavminin ve sayılarını yalnızca Allah’ın bildiği daha nice toplumların haberleri size ulaşmadı mı? (1) Oysa elçileri onlara hakikatin apaçık belgeleri ile gelmişlerdi de, elleriyle ağızlarını kapatıp onları susturmak istemişler ve “Biz size gönderilene inanmıyoruz, ayrıca bizi çağırdığınız şeyler hakkında ciddi şüpheler taşıyoruz!” demişlerdi.(2)

¹⁰Elçiler de: “Gökleri ve yeri yaratan Allah hakkında mı şüpheniz var? (1) Oysaki O, günahlarınızı bağışlayıp böylece belirlenmiş süreye kadar helakınızı ertelemek için sizi çağırıyor.” dediler.(2) Onlar da: “Siz de, sadece bizim gibi birer beşersiniz; (3) siz bizi babalarımızın öteden beri kulluk ettiklerinden alıkoymak istiyorsunuz.(4) Öyleyse bize apaçık bir delil/mucize getirmelisiniz!” dediler.(5)

¹¹Elçileri de onlara dedi ki: “Evet, bizde ancak sizin gibi birer beşeriz,(1) ama Allah kullarından layık olan kimseye elçilik vererek onurlandırır.(2) Bununla beraber Allah’ın izni olmadıkça biz size delil/mucize getiremeyiz.(3) Artık inananlar sadece Allah’a dayanıp güvensinler.(4)

¹²“Hem O, bize yollarımızı bulmada rehberlik etmişken, neden Allah’a güvenip dayanmayalım ki? Bize ettiğiniz eziyete ve sıkıntılara kesinlikle katlanıp sabredeceğiz. Öyleyse güvenip dayanmak isteyen herkes sadece Allah’a güvenip bağlansın.

¹³Gerçekleri örtbas eden o kâfirler elçilerine şöyle demişti: “Ya sizi bu ülkeden sürüp çıkarırız ya da bizim inanç sistemimize geri dönersiniz.”(1) Rableri de onlara şöyle vahyetti: “İnanca baskı yapan zalimleri, kesinlikle helak edeceğiz."(2)

¹⁴“Ve onların ardından o memleketlere sizi yerleştireceğiz. İşte bu vaat, benim makamımdan korkan ve tehdidimden korkanlar içindir.”

¹⁵Elçiler zafer ve fetih istediler, böylece inatçı zorbaların tümü yıkılıp gittiler.

¹⁶Onun da ötesinde cehennem var; orada onlara kanlı irinli iğrenç bir su içirilecek!

¹⁷Onu yutmak için yutkunacak fakat bir türlü yutamayacak. Ölüm onu her yandan sardığı halde bir türlü ölemeyecek, fakat onunda ötesinde çok daha ağır bir azap onu bekleyecek!

¹⁸Rablerinin ayetlerini tanımayanların işleri, fırtınalı bir günde rüzgârın şiddetle saçıp savurduğu küle benzer; ellerine kazandıklarından hiçbir şey geçmez. İşte en derin sapıklık ve en büyük kayıp budur.

¹⁹Allah’ın, gökleri ve yeri hak gerçek bir amaç için yarattığını görmüyor musun?(1) Eğer O dilerse, sizi yok edip yerinize yepyeni bir topluluk getirir.(2)

²⁰Bu, Allah için hiç de zor değildir.

²¹Bir gün hepsi Allah’ın huzuruna çıkacaklar ve zayıf görüşlü olup başkalarının peşinde körü körüne gidenler, peşinden gittikleri o büyüklük taslayanlara diyecekler ki: “Biz dünyadayken hep sizin peşinizden gelmiştik. Şimdi bizi, Allah’ın azabından az da olsa kurtarabilir misiniz?” Onlar da: “Allah bizi doğru yola eriştirseydi, biz de sizi eriştirirdik. Allah bize buradan çıkış yolunu gösterseydi, biz de size gösterirdik. Ama artık sızlansak da, katlansak da bir şey fark etmeyecek. Çünkü kaçıp sığınacak bir yerimiz yok.” derler.

²²Ve hüküm kesinleşip iş bitince şeytan diyecek ki: “Allah’ın size vaat ettiklerin hepsi gerçekti, ben ise size birtakım vaatlerde bulundum; ama verdiğim bu vaatleri tutmadım. Aslında benim sizin üzerinizde hiçbir yaptırım gücüm de yoktu. Ben sizi sadece davet ediyordum; siz de benim çağrıma uyuyordunuz. Dolayısıyla beni suçlamayın, kendinizi suçlayın. Şimdi ne ben sizi kurtarabilirim, ne de siz beni kurtarabilirsiniz. Zaten daha önce sizin beni Allah’a şirk ortak koşmanızı asla kabul etmemiştim.” Şu bir gerçek ki şeytanın yolundan giden zalimlere acıklı bir azap vardır.

²³Ama iman edip imanın gereği olan doğru ve güzel işler yapanlar, tabanından ırmaklar akan cennetlere konulacaklar. Onların orada kalıcı olmalarına Rableri izni vermiştir.(1) Orada onların birbirlerine esenlik dilekleri "Selam" olacak.(2)

²⁴Allah’ın güzel bir kelimeye nasıl bir benzetme yaptığını görmez misin? O güzel söz; kökü yerde sağlam, dalları göğe doğru uzanan verimli bir ağaca benzer.

²⁵Rabbinin izniyle her zaman meyve verir. İnsanlar, öğüt alsınlar diye Allah onlara böyle misaller verir.

²⁶Çirkin bir kelimenin örneği de; kökü yerden sökülmüş, ayakta duramayan kuru bir ağaç gibidir.

²⁷İşte Allah iman edenleri, bu sağlam ve sabit sözle dünya hayatında da, ahirette de sapasağlam ayakta tutar. Kötü söze tutunanları, sapkınlıklarıyla baş başa bırakır. Çünkü Allah dilediğini gerçekleştirir.

²⁸Allah’ın verdiği onca nimete nankörlükle karşılık verenleri ve böylece hem kendilerini hem de toplumlarını helak yurduna sürükleyenleri görüyorsun değil mi?

²⁹O helak yurdu cehennem. Oraya atılacaklar. Ne kötü bir durak!

³⁰Onlar Allah’ın yolundan saptırmak için Allah’a birilerini denk tutmuşlardı.(1) De ki: “Biraz daha bu dünyanın keyfini sürün bakalım. Nasıl olsa varacağınız yer ateştir.”(1)

³¹İman eden kullarıma söyle; hiçbir pazarlığın ve eş-dost ilişkisinin işe yaramayacağı o gün gelip çatmadan önce, namazı dosdoğru kılsınlar ve kendilerine verdiğimiz servetten gizli veya aşikâr sarf etsinler.

³²O Allah ki, gökleri ve yeri yaratmış, gökten yağdırdığı yağmur ile size rızık olarak nice ürünler meydana getirmiş. Koyduğu tabiat yasaları ile denizlerde süzülüp gitmekte olan gemileri hizmetinize sunmuş, nehirleri de sizin hizmetinize sunmuştur.

³³Yine o yörüngelerinde düzenli bir şekilde seyreden güneşi ve ayı istifadenize sunduğu gibi aynı yasayla geceyi ve gündüzü de sizin hizmetinize sunmuştur.

³⁴İşte böylece O, size yaşamanız için gerekli olan her şeyi vermiştir. Eğer Allah’ın nimetlerini saymaya kalksanız onu saymaya gücünüz yetmez. Doğrusu insan çok zalim ve çok nankördür.

³⁵Hani İbrahim şöyle demişti: “Rabbim! Bu beldeyi güvenlikli kıl; beni ve oğullarımı, hepimizi putlara tapmaktan uzak tut!

³⁶“Rabbim! Onlar birçok insanın yoldan çıkmalarına sebep oldular. Artık kim bana uyarsa, o benimle aynı yoldadır. Kim de bana isyan ederse, sen yine de bağışlar merhamet edersin.”

³⁷“Rabbimiz! Ben soyumdan bazılarını senin kutsal evinin civarında ekip biçmeye elverişli olmayan kıraç bir vadiye yerleştirdim. Rabbimiz! Onlar namazlarını dosdoğru kılsınlar diye böyle yaptım. Sen de insanların gönüllerini onlara meylettir, onları çeşitli ürünlerle rızıklandır ki sana şükretsinler.”

³⁸“Rabbimiz! Şüphesiz ki sen gizlediğimizi de, açığa vurduğumuzu da bilirsin. Zira yerde ve gökte hiçbir şey Allah’a gizli kalmaz.”

³⁹“Her türlü övgü ve sena, ihtiyarlığımda bana İsmail ve İshak’ı bağışlayan Allah’ım sana aittir. Gerçekten de benim Rabbim duaları işitendir.

⁴⁰“Ey Rabbim! Beni ve neslimden gelenleri namaz kılanlardan eyle ve duamı kabul buyur.”

⁴¹“Rabbimiz! Hesapların görüleceği o günde beni, anamı, babamı ve bütün müminleri bağışla!”

⁴²Sakın ola ki Allah’ı, ülkede fesat çıkaran zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Ne var ki O, yalnızca onları, gözlerin dehşetten yuvalarından fırlayacağı bir güne ertelemektedir.

⁴³O gün başlarını yukarıya dikmiş, bakışları kendilerine dönemeyecek şekilde gözleri donup kalmış, akılları başlarından gitmiş, panik bir halde çağrıldıkları yere doğru koşarlar.

⁴⁴İnsanları, kendilerine böyle bir azabın geleceği gün hakkında uyar. O gün kendilerine yazık eden zalimler: “Rabbimiz! Bize birazcık daha mühlet ver de senin çağrına uyalım, böylece elçilere tabi olalım.” derler. Onlara: “Sizler değil miydiniz, daha önce "Diriliş yok, hesap verme diye bir şey yok!" diye yemin edenler?” denilecek.

⁴⁵Üstelik sizler, kendilerini helaka sürükleyenlerin yurtlarına yerleşmiştiniz ve bizim onları nasıl helak ettiğimiz size açıklanmıştı. Ayrıca bu konuda size birçok örnekler de vermiştik.

⁴⁶Evet onlar her türlü tuzağı kurmuşlardı; onların tuzakları dağları yerinden oynatacak kadar da olsa, Allah onların tuzaklarını boşa çıkarmıştı.

⁴⁷Sakın ola ki, Allah’ın elçilerine verdiği vaadinden cayacağını zannetme!(1) Unutma ki Allah, güçlü olan ve herkese yaptığının cezasını tattırandır.(2)

⁴⁸Bir gün gelecek yeryüzü başka bir yeryüzüne, gökler de başka göklere dönüşecek ve herkes tek hâkim/doğru karar veren ve egemen güç olan Allah’ın huzurunda toplanacak.

⁴⁹Ve sen o gün suçluların, zincirlere vurulmuş olduğunu göreceksin.

⁵⁰Onların elbiseleri katrandan olacak ve yüzlerini de ateş bürüyecek.

⁵¹İşte bu, Allah’ın herkese kendi kazandığının karşılığını vereceği içindir.(1) Zira Allah, hesabı çok çabuk görendir.(2)

⁵²İşte bu Kuran, bununla uyarılsınlar (1) ve Allah’ın tek bir ilah olduğunu bilsinler (2) ve temiz akıl sahipleri öğüt alsınlar diye (3) bütün insanlığa bir tebligat ve bildiridir!(4)