Furkan Sûresi 30. Ayet

³⁰O gün Peygamber, ümmetinin başında şahit olarak bulunacağı mahşerde, Kur’ an’ a muhatap olduğu için Müslüman diye bilinen bu müşriklerin durumunu görünce derin bir üzüntü ile şöyle der: “Ya Rabbi, kavmimden Müslüman olduğunu iddia eden bazı kimseler bazen okumayarak, bazen okuduğunu anlamayarak, bazen de anladığını yaşamayarak ve çoğu zaman da yüklediği sorumlulukları yerine getirmeyerek bu Kur’an’ın önemini ve değerini anlamaya yanaşmadılar. Kuran’ı tozlu raflar içine hapsederek terk edilmiş bir kitap haline getirdiler.” Kimileri Kuranı anlama ve uygulama niyeti taşımadan sadece lafzını okuyup durdu. Fakat okudukları zaman anlayarak okumadılar. Manasını ve vermek istediği mesajı anlayıp uygulamaya yanaşmadılar. Anlamayıp makamı ve nağmesi ile oyalanıp durdular. Bir kez olsun Allah bize ne diyor diye merak etmediler. Kimileri Onun bu çağda geçerliliğini yitirmiş bir kitap olduğunu ileri sürerek hayatın dışına itti. Kuran’ı devri geçmiş, uygulanamaz bir nizamın davetçisi sayıp sırtlarını döndüler. Onu temel başvuru kaynağı yapmadılar. Sadece ölülerin ruhlarına üflediler. Ayetlerine göre yaşamadılar, yüklediği sorumlulukları yerine getirmediler, yasalarına da uymadılar. Bunların yaptıklarından şikâyetçiyim ya Rab! diyecektir. Peki kıyamette Peygamberin şikayetçi, yargılayanın da Allah olduğu bir mahkemede o sanık sandalyesine oturmayı kim isteyebilir ki?