Kamer Sûresi - Mustafa Çevik Meali (Ayetler Konu Bütünlüğü İçinde)

Son Saatin gelişiyle birlikte Ay yarılacak.

Ey Peygamber! Sen müşriklere Allah’ın izni ile bir mucize göstersen de “Bu, sihirden, göz boyamadan başka bir şey değil.” der ve senin peygamberliğine, Allah adına yaptığın davete ve Kıyamet Günü’nün geleceğine inanmazlar.

Çünkü onlar hayatı kendi heva ve heveslerine göre yaşamak istiyorlar. Bu yüzden de Kur’an’ın davetini kabule yanaşmıyor, yalan sayıyorlar. Fakat sonunda gerçeği görüp anlayacaklar.

Aslında onlar, kendilerinden önce peygamber ve kitaplarla yapılan uyarılardan yüz çevirenlerin başlarına gelenleri de duymuş, ibretlik kıssalarını da dinlemişlerdi.

Şimdi ise onları kula kulluktan kurtaracak, şerefli, onurlu, erdemli bir hayata kavuşturacak ilahi bir kitap geldi, fakat buna rağmen öğütler fayda vermiyor.

Artık sen de onlardan yüz çevirip uzak dur, zamanı gelince inanmadıkları ve hiç hoşlanmadıkları Kıyamet Günü hesap vermeye çağırılacaklar.

İşte O Gün korku ve dehşet içinde, âdeta gözleri yuvalarından fırlamışçasına kabirlerinden çıkıp çekirge sürüleri gibi etrafa dağılacaklar ve hemen ardından, kendilerini çağıran meleğe doğru koşarken, bir yandan da “Bu, çok zor bir gündür.” diyerek, sızlanıp dövünecekler.

Vaktiyle Nûh kavmi de peygamberlerini yalanlamış, üstelik delilikle suçlamış, davetini engellemeye çalışmışlardı. Çaresiz kalan Nûh ise, “Rabbim, artık ben yenik düştüm, yoruldum! Bu müşrik ve kâfirlere karşı bana yardım et.” diye dua etmişti.

Bunun üzerine Biz de göğün kapılarını açarak bardaktan boşalırcasına suyu boşalttık, yerden de sular fışkırttık. Böylece bir tufan oluşturup, Allah’ın ilahlığından yüz çevirenleri hak ettikleri azaba uğratıp, suda boğarak helak ettik.

Nûh’u ise tahtalar ve çivilerden yapılmış gemi ile gözetimimiz altında taşıyıp kurtardık. Bu, Nûh için bir ödül, müşrik kavmi için de dünyada hak ettikleri ceza oldu.

Biz Nûh kavminin başına gelen bu olayı ibret alınsın diye bildirmekteyiz, öyleyse yok mu ders alacak olan?

Allah’ın davetine karşı nankörlük edip, başkaldıranların ve peygamberine zulmedenlerin sonlarının nasıl olduğunu bir düşünün.

Biz bu Kur’an’ı, insanı yaratmaktaki amacımız ve bu amaca uygun hayat tarzı apaçık bilinip anlaşılsın, öğüt alınıp ders çıkarılsın diye kolaylaştırdık. O halde öğüt alan yok mu?

Âd kavmi de peygamberlerinin Allah adına yaptığı daveti yalan sayıp, uyarılarına kulak tıkayıp azabı hak ettiler ve Allah’ın azabının nasıl olduğunu onlar da gördüler. Üzerlerine kapkara bir günde şiddetli bir kasırga gönderip, onları kökünden sökülmüş ağaçlar gibi yere serdik.

İşte Allah’ın uyarılarını dikkate almayıp, peygamberlerini yalanlayanların akıbetleri böyle hüsran oldu.

Biz bu Kur’an’ı anlatılanlardan öğüt alınıp dersler çıkarılsın diye kolay anlaşılır kıldık ki düşünüp de doğruya yönelesiniz.

Semûd kavmi de, peygamberleri Salih’in Allah merkezli nizam ve ahlaka davetini reddettiler ve “Ne yani bizden hiçbir farkı olmayan birinin söylediklerine uyup da bunca yıllık nizam ve ahlakımızdan vaz mı geçeceğiz? Şayet ona uyacak olursak yanlış yapmış oluruz, durumumuz bozulur. Her şeyimiz alt üst olur, hem aramızda ondan başka peygamberlik verilecek kimse yok mu da ona verildi? O, peygamberlik iddiasında olan bir yalancıdır, bu iddiası doğru ise bize bir mucize gösterip ispat etsin.” dediler.

Allah da peygamberi Salih’e, “Onlar yarın kimin yalancı olduğunu görecekler. Sen onlara sahibinin Allah olduğu bir dişi deve ile sınanacaklarını, bundan böyle hayvanların sulandığı yerden bir gün bu devenin bir gün de diğer hayvanların sıra ile su içmesi gerektiğinin Allah’ın emri olduğunu söyleyerek uyar.” diye buyurdu.

Bu haber başlarındaki yöneticilerine ulaşınca, onlardan biri suyun başına gelip sınanmak üzere gönderilmiş olan deveyi vahşice katletti.

Bunun üzerine Allah, uyarının ve davetin umursanmayıp yalan sayıldığı o kavmi, şiddetli bir ses ile sarsıp çürümüş, un ufak olmuş odun talaşına döndürdü.

Bu misallerle Biz Kur’an’ı kolayca akılda tutulur kıldık, hâlâ bunlardan dersler çıkarmaz mısınız?

Lût’un içinde yaşadığı kavim öğüt ve uyarılara rağmen daveti yalan saydı, kulak asmayıp göz ardı etti. Biz de onları bir bela fırtınası ile seher vaktinde yerle bir ettik, daveti kabul edenleri ise Lût ile birlikte kurtardık.

Hâlbuki Lût onları defalarca yaratılış sebepleri olan ilâhî nizam ve ahlak ile yaşamaya davet edip uyarmış, Allah’ın azabından ancak bu şekilde korunabileceklerini bildirmişti. Fakat onlar bu uyarıları şüphe ile karşılayıp inanmadılar.

Peygamberleri Lût’un uyarı ve davetini dikkate almayan bu müşrik azgın kavim, bir de üstelik Lût’un evine gelen misafirlerine musallat olup, Lût’tan misafirleri kendilerine teslim etmesini istediler. İşte bu gözü dönmüş, sınır tanımaz, aklını kullanmaz kavmi, sabahın erken vaktinde korkunç bir azapla yakalayıp helak ettik. Böylece uyarı ve davetin öneminin ne olduğunu gördüler.

Biz bu kıssalarla Kur’an’ı akılda tutulup, iyice anlaşılması ve ibret alınması için kolaylaştırdık. Öyleyse ibret almak isteyenler bunları düşünsün.

Firavun ve halkını da peygamberleri, merkezinde Allah olan bir hayatı yaşamaya davet edip uyarmıştı. Onlar da peygamberlerinin Allah adına yaptığı çağrıyı yalan sayıp kabul etmediler. Bu yüzden Biz onları da kudretimizle hak ettikleri cezaya çarptırdık. İnsanı bir amaç için yaratan ve bunca nimetle donatan Allah’ın, yaratma amacına başkaldırıp, nankörlük edip, karşı çıkmanın ne demek olduğunu onlar da gördüler.

Ey gerçeğe davetten yüz çevirenler! Şimdi bir düşünün bakalım. Siz bu kıssaları anlatılanlardan daha güçlü ya da Allah’ın yanında daha mı değerlisiniz yahut elinizde sizin dokunulmazlığınızı bildiren bir belgeniz mi var? Veya biz Allah’a karşı tek vücut olmuş çok güçlü kimseleriz, bize hiçbir şey olmaz, kimsenin gücü yetmez diye mi düşünüyorsunuz? Oysa siz de, önceki bütün müşrik ve kâfirler gibi Allah’ın azabından kaçacak yer arayacak, fakat bulamayacaksınız.

Onların asıl cezası ise Kıyamet Günü ile başlayacak. O Gün onlar için korkunç dehşetli bir gün olacak. (Allah’ın koyduğu sınırları tanımayıp, kendileri sınırlar koyanlar) Allah’a başkaldırmış olmanın karşılığını cehennem ateşine yüzüstü sürüklenerek görecekler.

Biz her şeyi bir maksat için ve o maksadın gerçekleşebileceği şartları ile birlikte kurallarını belirleyip, nizamlarını kurarak hazırlarız ve olmasını istediğimizde ona sadece ol deriz ve o da göz açıp kapayıncaya kadar oluverir.

Ey hayatı Allah merkezli yaşamaya davet ettiğimiz halde bundan yüz çevirenler! Sizden öncekilerin bu tutumları yüzünden nasıl helak edildikleri size bildirilmişken, hâlâ uyarılara kulak tıkayıp, onların başlarına gelenlerden dersler çıkarmayacak mısınız?

Onların da sizin de, dünya hayatınızda bütün fiilleriniz küçük, büyük ne varsa hepsi amel defterlerinize kayıtlı olarak âhirette karşınıza çıkarılacaktır.

Allah’ın davetine iman ederek sorumluluklarını yerine getirmek için gayret edenlerse cennet bahçelerinde, ırmak başlarında Rablerinin huzurunda olacaklar.