Hümeze Sûresi 2. Ayet

²Vay haline O Allah’ın kendisine emanet ettiği malını ve serveti kendi malı-mülkü gibi kullanmaya kalkarak biriktiren ve onu helâl haram demeden, zekât ve infakını vermeden tekrar tekrar sayan saydıkları malda, Allah hakkını unutan, kendisinden bunun hesabının sorulmayacağını zanneden gafillere. Servet çokluğu ile avundu. Onlar mallarını yığdıkça yığar, hayır yolunda harcamazlar. Büyük bir hırsla mallarını saydıkça sayarlar. Onlar için dünya yaşamı sadece mal biriktirmektir. Mal biriktirmenin önünde hiçbir engel tanımazlar. İnsanlık değerleri onlar için hiçbir anlam ifade etmez. Onların tüm hayat kavgası ne olursa olsun mal mülk kazanmaktır. İnsanları köle gibi çalıştırırlar. Haklarını vermezler. Allah’ın onlara verdiği mallardan yoksulların, fakirlerin, ihtiyaç sahiplerinin paylarını ayırmazlar. Onların yanında biz de fakiriz, biz de yoksuluz hiçbir şeyimiz yok derler. Veya onlarla aralarına kesin bir sınır çizerler. Yoksulları ihtiyaç sahiplerini aralarında istemezler. Kendilerine de harcamazlar. Hatta öyle ki bazıları fakir fukaradan yoksullardan daha beterdir. Pintilikleri hayat felsefesi olmuştur. “Dişten tırnaktan artar!” yemez içmez paylaşmazlar.